نشریه پالتیکو به نقل از منابع غربی و عربی گزارش داد که متحدان آمریکا درباره توانایی دولت «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا برای اعمال نفوذ بر اسرائیل پس از رد طرح صلح مورد حمایت واشنگتن برای نوار غزه از سوی «بنیامین نتانیاهو» نخستوزیر رژیم صهیونیستی ابراز تردید کردهاند.
وندی شرمن، معاون پیشین وزارت خارجه آمریکا و مذاکرهکننده ارشد پیشین این کشور در برجام در مصاحبهای گفت: تنگه هرمز همچنان بسته است؛ بعید است آمریکا با مطالبات جدید ایران موافقت کند.
نیویورکتایمز نوشت: در طول پنج روز پرتنش در ماه گذشته، ایران موجهایی از پهپادها و موشکها را به سمت نیروهای آمریکایی مستقر در سه پایگاه در اردن شلیک کرد؛ با این امید که بتواند از سد پدافند هوایی قدرتمند آمریکا عبور کند.
روزنامه هاآرتص در سلسله پروندههایی به دروغهای بنیامین نتانیاهو در برهه اخیر پرداخته است.
رئیسجمهوری ایالت متحده در اظهاراتی درباره جابهجایی مخفیانه هواپیمای خود در ترکیه، تایید کرد که به دستور سرویس مخفی و در پی آنچه رسانههای آمریکایی «تهدید ترور از سوی ایران» خواندهاند، هواپیمای حامل خود را تغییر داده است؛ اقدامی که در آن خبرنگاران و برخی کارکنان کاخ سفید بدون اطلاع از حضور نداشتن رئیسجمهوری، با هواپیمای انحرافی به مسیر ادامه دادند و پرسشهایی درباره به خطر افتادن آنان در این عملیات فریب امنیتی مطرح شد.
واشنگتنپست رویکرد کنونی رئیس جمهوری آمریکا در قبال ایران، یعنی نوسان دائمی بین جنگ و صلح و تهدید، عقبنشینی و مذاکره، را محکوم به شکست توصیف کرد و نوشت که «این هنر معامله نیست» و تاکید کرد که «رویکرد سازشجویانه بر پایه یادداشت تفاهم قبلی بین واشنگتن و تهران، گزینه هوشمندانهتری است.»
برکناری شماری از مقامهای ارشد موساد بار دیگر شکافهای داخلی دستگاه جاسوسی رژیم صهیونیستی را آشکار کرده است؛ روندی که منتقدان آن را نه صرفاً اصلاح ساختار امنیتی، بلکه تلاشی سیاسی برای یافتن مقصران ناکامیهای اطلاعاتی و نظامی در برابر ایران و مقاومت و جلب رضایت بنیامین نتانیاهو و دونالد ترامپ میدانند.
ارزیابی جدید اطلاعات ارتش آمریکا نشان میدهد که اولویت استراتژیک ایران از برنامه هستهای به تنگه هرمز تغییر کرده است؛ در پی این تحول، مقامات نظامی به ترامپ هشدار دادهاند بازگشایی این آبراه از طریق زور، عملیاتی «طولانی، مرگبار و بسیار پرهزینه» و موفقیت در آن قطعی نیست.
رسانههای عبری مدعی فشار شدید آمریکا بر رژیم صهیونیستی برای اجرای طرح به اصطلاح صلح رئیس جمهور آمریکا درباره غزه شدند.
مراکز مطالعات راهبردی رژیم صهیونیستی فهرست بلند بالایی از تهدیدات امنیت داخلی این رژیم آماده کرده و آنها را به ترتیب اولویت درجه بندی کرده اند.
صنعت نفت ونزوئلا پس از ربوده شدن نیکولاس مادورو توسط نیروهای آمریکایی در ژانویه امسال، با رشد تولید به ۱.۲ میلیون بشکه در روز رسیده است؛ اما این رونق اقتصادی نه تنها سلطه «نواستعماری» و بیسابقهای را برای کاخ سفید بر حسابهای بانکی کاراکاس ایجاد کرده، بلکه مردم بومی و مناطق نفتخیز را در آلودگی، فقر و قطعیهای مداوم برق رها کرده است.
وال استریت ژورنال مدعی شد: ترامپ به یک راهبرد قدیمی روی آورده است، به امید اینکه در جنگ با ایران به نتیجهای جدید برسد: فشار اقتصادی.
نخستوزیر اسرائیل به صراحت اعلام کرد که طرح ۱۵ مادهای هیئت صلح زیر نظر ترامپ برای آینده غزه را نمیپذیرد. موضعی که ناظران با نگرانی آن را تحلیل و بررسی میکنند.
پیمان دفاع مشترک مکه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، نشانهای از بازآرایی امنیتی خاورمیانه و کاهش اتکای نسبی کشورهای منطقه به تضمینهای آمریکا است. این توافق، توان مالی عربستان، فناوری ترکیه و قدرت نظامی و هستهای پاکستان را در یک چارچوب دفاع جمعی پیوند میدهد و برای اسلامآباد فرصتهای اقتصادی و راهبردی ایجاد میکند. بااینحال، نزدیکی به ریاض و آنکارا خطر تنش با ایران، تشدید شکافهای داخلی و گرفتارشدن پاکستان در منازعات منطقهای را افزایش میدهد. پیامدهای این پیمان به اسرائیل و هند نیز کشیده شده است.
امضای توافق دفاعی مشترک میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه در مکه را میتوان یکی از مهمترین تحولات امنیتی خاورمیانه در سالهای اخیر دانست. این توافق که در ۷ اوت ۲۰۲۶ در مکه به امضا رسید، بر اصل دفاع متقابل استوار است؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد.