سخنگوی پیشین وزارت امور خارجه با تشریح پیامدهای تداوم وضعیت «نه جنگ، نه صلح» بر اقتصاد، امنیت روانی جامعه و ظرفیتهای کشور، تأکید کرد: پایان این شرایط باید بهگونهای رقم بخورد که سایه جنگ و ترور از کشور دور شود و دشمنان جرات تهدید و تحمیل جنگی دوباره علیه ایران را نداشته باشند.
نشست تهران را باید نه نشانه قطعی شکلگیری نظم امنیتی جدید، بلکه گامی احتمالی در مسیر آزمودن چنین نظمی ارزیابی کرد.»
در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۰ مهر ۱۴۰۵)، انستیتو مطالعات ملی اسرائیل وابسته به دانشگاه تلآویو، گزارش «مفهوم جدید امنیت ملی: مفهومپردازی و پرسشهایی برای بررسی» را به قلم ژنرال تایر هیمن، رئیس این انستیتو و فرمانده پیشین اطلاعات نظامی رژیم صهیونیستی، منتشر کرد.
پیروزی احتمالی دموکراتها در انتخابات میاندورهای آمریکا میتواند قدرت کنگره برای مهار سیاستهای خارجی ترامپ، از جنگ علیه ایران تا کمکهای نظامی به رژیم صهیونیستی را افزایش دهد.
استاد روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی با تأکید بر اینکه نظم آینده، نظامی پساآمریکایی و پساغربی خواهد بود، گفت: در جهان امروز، تغییر در ارکانی نظیر نهادهای موجود، شکلگیری نهادهای جدید و دگرگونی در قواعد حاکم بر نظام بینالملل دیده میشود و به تعبیر خود غربیها، مبنای قواعد و بنیانهای نظم قاعده محور تغییر کرده است.
پژوهشگر ارشد مسائل بینالملل با نقد رویکردهای سطحی به مقوله بازدارندگی هستهای، تاکید کرد که اگرچه بمب اتم از حیث روانی ضریب بازدارندگی ایجاد میکند، اما در اختیار داشتن کلاهک هستهای بدون برخورداری از «توان ضربه دوم» (Second-Strike Capability) مصداق خودکشی راهبردی است؛ چرا که طرف مقابل را برای انجام حمله پیشدستانه تحریک خواهد کرد و مروجان این ایده باید پاسخ دهند که چگونه میتوان بدون قرار گرفتن در معرض تهدید وجودی، دوره پرخطر گذار تا دستیابی به توان پایداری زرادخانه در زیر دریاها یا نقاط امن را مدیریت کرد.
این روزها یک پرسش بیش از گذشته ذهن مردم ایران و بسیاری از ساکنان منطقه را به خود مشغول کرده است: آیا بار دیگر باید منتظر گسترش جنگ میان ایران و آمریکا باشیم؟ پرسشی که پاسخ آن فقط در مواضع تند سیاسی یا تحرکات نظامی خلاصه نمیشود، بلکه باید آن را در مجموعهای از تحولات امنیتی، اقتصادی و دیپلماتیک جستوجو کرد.
در سیاست بینالملل، روابط کشورها را نه صرفاً با بیانیههای رسمی، بلکه با منافع مشترک، تعهدات عملی و هزینههایی باید سنجید که حاضرند برای یکدیگر بپردازند.
اظهارات تازه «ونس» درباره ضرورت دریافت تضمینهای بلندمدت و قابل راستیآزمایی از ایران، بار دیگر ابهامها را درباره خواسته نهایی واشنگتن در پرونده هستهای برجسته کرده است؛ خواستهای که میان توقف غنیسازی، کاهش ظرفیت موجود و جلوگیری از احیای توان هستهای ایران در نوسان است. درحالیکه ترامپ از توقف دائمی برنامه هستهای سخن میگوید، اختلاف بر سر غنیسازی و پیوند خوردن پرونده هستهای با تنگه هرمز، مسیر دیپلماسی را پیچیده کرده است. اکنون پرسش این است که آیا واشنگتن بهدنبال محدودسازی برنامه هستهای است یا توقف کامل را پیششرط هرگونه توافق میداند؟
تهدیدهای دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، علیه ایران از بازگرداندن کشور به «عصر حجر» تا احتمال استفاده از «مادر همه بمبها»، نگرانیها درباره عادیسازی خشونت و تضعیف قواعد بینالمللی را افزایش داده است.
آمریکاییها در سوم نوامبر (۱۲ آبان)، در انتخاباتی که میتواند موازنه قدرت در واشنگتن را تغییر دهد، درباره ترکیب آینده کنگره تصمیمگیری میکنند؛ انتخاباتی که این بار در سایه جنگ آمریکا علیه ایران، افزایش هزینههای زندگی و نارضایتی از عملکرد دولت دونالد ترامپ برگزار میشود.