شبکه آمریکایی به نقل از منابعی گزارش داد دولت دونالد ترامپ از «دلسی رودریگز» به عنوان رئیس جمهور موقت ونزوئلا خواسته با بیرون انداختن عوامل ایران، روسیه، چین و کوبا تنها با آمریکا در زمینه نفت شراکت کند.
به تازگی ادعای تازه ترامپ در خصوص الحاق گرینلند، نام این منطقه را بار دیگر به سطح رسانهها کشانده است.
نشریه وال استریت ژورنال در خبری از ارزیابی سازمان سیا برای آینده رهبری ونزوئلا سخن گفت.
همزمان با افزایش تحرکات دیپلماتیک پیرامون جنگ اوکراین، پایتخت فرانسه امروز (سهشنبه) شاهد برگزاری نشستی کمسابقه با حضور دهها رهبر اروپایی است؛ نشستی که امیدها به شکلگیری توافقی هماهنگ میان اروپا، کییف و واشنگتن را تقویت کرده است.
به نوشته وبگاه شبکه المیادین، سه سناریو در قبال چرایی سکوت و انفعال ارتش ونزوئلا در برابر ربایش نیکلاس مادرو مطرح است.
دستگیری اخیر نیکولاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا توسط دولت آمریکا، این سوال را مطرح کرده است که آیا دولت دونالد ترامپ میتواند عملیات مشابهی را علیه کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، انجام دهد؟
پس از ونزوئلا، رئیسجمهوری آمریکا به انجام اقدام نظامی در کلمبیا و مکزیک تهدید کرده و گفته به نظر میرسد رژیم کمونیستی کوبا آماده است خود به خود سقوط کند.
یک رسانه عرب زبان در یادداشتی درباره اقدامات آمریکا نوشت که جهان امروز در برابر نیرویی ایستاده که منطقش بر «قدرت عریان» استوار است؛ نیرویی که تسلیم را نه راه نجات، بلکه مقدمه نابودی میداند. از این منظر، مقاومت تنها گزینهای است که میتواند آیندهای متفاوت رقم بزند، حتی اگر بهای سنگینی داشته باشد.
ترامپ پس از سرنگونی ونزوئلا، حالا با کشوری ۲۸ میلیونی، ارتشی چندصدهزار نفری، شبهنظامیان مسلح و اپوزیسیونی پراکنده روبهروست؛ جایی که یک تصمیم اشتباه میتواند آمریکا را به درگیریای عمیقتر از آنچه تصور میشد بکشاند.
اقدامات پنهان آمریکا در سرنگونی دولتهای منتخب دموکراتیک و استقرار دیکتاتوریهای نظامی در کشورهایی مانند برزیل، شیلی و آرژانتین نقش اساسی داشت. با این حال، عملیاتهای نظامی آشکار این کشور به طور تاریخی بر همسایگان نزدیکترش در آمریکای مرکزی و کارائیب متمرکز بوده است.
خبرگزاری شینهوا در تفسیری از حمله نظامی آمریکا به ونزوئلا و ربودن نیکلاس مادورو رئیس جمهوری مشروع آن کشور نوشت: آمریکا سال ها به دروغ خود را نگهبان قوانین بین الملل نامیده اما نشان داد که خود ناقض و تهدیدی آشکار برای نظم بینالملل است و اینکه اکنون قدرت و نه قانون، سرنوشت ملتها را تعیین میکند.