دیدار ترامپ و شی بیش از آنکه به معنای پایان رقابت آمریکا و چین باشد، تلاشی برای مدیریت آن است. چین با اتکا به برتری اقتصادی و زنجیرههای تأمین، از خلأهای سیاست «اول آمریکا» بهره میگیرد و بدون عجله برای توافق بزرگ، همزمان به کاهش تنش و گسترش تدریجی نفوذ خود میپردازد.
یک رسانه عبری نوشت، حزبالله لبنان همچنان با حملات پهپادی خود خسارات سنگینی به ارتش رژیم صهیونیستی وارد میکند و هنوز هیچ راه حلی برای آن وجود ندارد.
شبکه آمریکایی سی ان ان نقل از یکی از روزنامه نگاران خود که به تازگی از زندان های رژیم صهیونیستی آزاد شده، اعلام کرد که زندان های اسرائیل جهنم واقعی است.
یک رسانه آمریکایی به نقل از منابع آگاه گزارش داد که اسرائیل پیش از آغاز عملیات نظامی علیه ایران، یک پایگاه مخفی در بیابان عراق و با اطلاع آمریکا احداث کرده بود.
شبکه خبری ایبیسی در گزارشی به نقل از دادههای دولت آمریکا اعلام کرد که استخدامها در ماه آوریل سال جاری میلادی (فروردین - اردیبهشت ۱۴۰۵) به دلیل افزایش قیمت سوخت ناشی از درگیریهای خاورمیانه، روند کاهشی داشته است.
استاد دانشگاه آمریکایی در تحلیلی از هزینههای عملیات نظامی متجاوزانه واشنگتن علیه تهران که تحت عنوان عملیات «خشم حماسی» به جریان افتاد فاش کرد، وزارت جنگ آمریکا با دست زدن به حربه نخنمای ارائه آمار تقطیعشده و ناقص از هزینههای سرسامآور این آشوبطلبی، افکار عمومی را فریب داده است.
رئیسجمهور روسیه با بیان اینکه جنگ آمریکا علیه ایران به نفع هیچکس نیست، گفت که روسیه آماده تکرار تجربه ذخیرهسازی اورانیوم غنیسازی شده ایران است.
فرماندهی نیروی دریایی سپاه با انتشار پیامی در صفحه خود در یکی از شبکههای اجتماعی نسبت به هرگونه تعرض به شناورهای نفتکش و تجاری ایران در منطقه هشدار داد.
جفریساکس، استاد دانشگاه کلمبیا در یادداشتی برای الجزیره مینویسد: این نه یک «جنگ از روی ضرورت» بود و نه یک «جنگ از روی انتخاب»؛ بلکه جنگی ناشی از «هوس و میل آنی» بود. پیشفرض زیربنایی آن سلطهگری بود. ایالات متحده در تلاش بود تا سلطه جهانی خود را که دیگر در اختیار ندارد حفظ کند و اسرائیل در تلاش بود تا برتری منطقهای را برقرار کند که هرگز نخواهد داشت.
این جنگ دشوارتر و طولانیتر از تصور ترامپ بوده و به همین خاطر از آن خسته شده و ترجیح میدهد هر چه سریعتر راهی برای خروج از این جنگ پیدا کند، اما برای رسیدن به راه خروج کم دردسر با مشکلات زیادی مواجه شدهاست.
نویسنده، جنگ ایران را نشانهای از فرسایش راهبرد دیرپای برتریطلبی آمریکا میداند؛ راهبردی که بر سلطه نظامی، تشدید تنش و تحمیل اراده واشنگتن بنا شده بود. ایران با تکیه بر جغرافیا، عمق راهبردی، توان موشکی و پهپادی و تاکتیکهای نامتقارن، محدودیتهای قدرت آمریکا را آشکار کرد. نتیجه این روند، نه پیروزی قاطع آمریکا و نه توافقی تاریخی، بلکه شکلگیری نظمی شکنندهتر، چندقطبیتر و مبتنی بر محدودیت و موازنه است.