در جریان یک جلسه غیرعلنی اخیر در دفتر بیضیشکل کاخ سفید، رئیسجمهور آمریکا به مشاورانش از اینکه چهرههای سرشناس واشنگتن بهطور علنی از او به خاطر تلاشهایش برای بازسازی مرکز کندی تشکر نکردهاند، ابراز نارضایتی شدید کرد؛ این موضوع را یک مقام ارشد دولت آمریکا اعلام کرد.
نشریه پولیتیکو به بزرگ ترین اشتباه محاسباتی دولت ترامپ در جریان جنگ ایران اشاره کرد.
خبرنگار المیادین به یکی از عوامل اصلی عقب نشینی مجدد ترامپ در برابر ایران اشاره کرد.
استاد علوم سیاسی دانشگاه امآیتی در نشریه فارن افرز مینویسد: «بهترین راه برای ایالات متحده جهت حل و فصل جنگ با ایران، شفافیت بیشتر درباره اهدافش است.»
تحولات اخیر در اروپا، آسیا، خاورمیانه و آمریکای لاتین نشان میدهد سیاستهای دولت دونالد ترامپ موجب افزایش تردیدها درباره تعهدات آمریکا شده و بسیاری از کشورها، حتی متحدان سنتی واشنگتن، در حال بازنگری در روابط خود و جستوجوی گزینههای جایگزین هستند؛ روندی که میتواند به تغییر تدریجی نظم جهانی منجر شود.
نشریه نیوزویک به نقل از مقامات نظامی پیشین و کارشناسان نوشته تنشهای اخیر در نتیجه تجاوزگری آمریکا علیه ایران و پیامدهای مخرب آن برای طرح توسعه محمد بن سلمان، ولیعهد سعودی برای عربستان موسوم به چشمانداز ۲۰۳۰ باعث شده است ریاض پس از تحمل فشارهای اقتصادی و نظامی و مشاهده تابآوری تهران در برابر این تجاوزگری کاهش تنش با ایران را ترجیح بدهد.
رئیس حزب اسرائیل خانه ما تأکید کرد ایرانیها حاضر نیستند حتی برای یک لحظه از برنامه هستهای یا کنترل بر تنگه هرمز کوتاه بیایند.
یک رسانه عبری گزارش داد که رئیسجمهور آمریکا استاد لفاظیهای توخالی است.
روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی نوشت: با توجه به اینکه هیچ یک از اهداف رئیس جمهور ترامپ در جنگ با ایران محقق نشده و تنگه هرمز همچنان بسته است، متحدان آمریکا شاهد اختلال عملکرد و آسیبپذیری ناشی از جنگ هستند و نگرانند که این کشور به سمت یک شکست استراتژیک پیش میرود.
نشریه آمریکایی در گزارشی نوشت پنتاگون پس از پنج ماه جنگ با ایران و افزایش انتقادها به دلیل کشته شدن غیرنظامیان، در حال بررسی بازگرداندن بخشی از نیروهای حذفشده حفاظت از غیرنظامیان است؛ اقدامی که اعترافی ضمنی به شکست اصلاحات «پیت هگست» در این حوزه تلقی میشود.
شبکه قطری الجزیره در گزارشی نوشت که با وجود جنگ، محاصره دریایی و فشارهای اقتصادی، ایران با تکیه بر تولید داخلی، ذخایر راهبردی، تنوعبخشی به مسیرهای واردات و استفاده از سازوکارهای مالی جایگزین، امنیت غذایی و تأمین کالاهای اساسی را حفظ کرده است.