رسانه آمریکایی با ذکر جزئیاتی از عملیات متجاوزانه آمریکا در ونزوئلا، به تدارکات ماموران سیا پیش از حمله، تحولات حین حمله و بعد از تخلیه مادورو و همسرش و همچنین ۴۰ پرسنل نظامی و غیرنظامی که کشته شدند، اشاره کرد.
چرخش تهاجمی سیاست خارجی ترامپ به سمت آمریکای لاتین، احیای عملی «دکترین مونرو» با رویکردی سلطهجویانه را نشان میدهد؛ رویکردی که با تهدید نظامی، فشار اقتصادی و مداخله سیاسی دنبال میشود. هدف مهار نفوذ چین، کنترل مهاجرت، مقابله با مواد مخدر و بازسازی حوزه نفوذ آمریکا است، اما این سیاستِ شخصیمحور و پرتناقض، شکافهای داخلی ایجاد کرده و خطر واکنش منفی منطقهای، تقویت چین و زیان راهبردی برای خود آمریکا را افزایش میدهد.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در بیانیه ای با اشاره به اینکه ترامپ از سر استیصال ایران را تهدید می کند،تاکید کرد: سپاهیان جان برکف اسلام اعلام میدارند که در رکاب رهبر حکیم و درخدمت مردم عزیز تا پایان همه توطئههای ترکیبی دشمنان و تحقق ایران مستقل و قوی، جان فدا خواهند ماند.
سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل متحد در نامهای به دبیرکل و رئیس شورای امنیت، اظهارات اخیر و تهدیدآمیز رئیسجمهور ایالات متحده علیه ایران را مصداق روشن مداخله در امور داخلی کشورها و تهدید غیرقانونی به توسل به زور دانست و خواستار محکومیت صریح این مواضع از سوی شورای امنیت شد.
دبیر شورای عالی امنیت ملی با اشاره به موضع مداخلهجویانه رئیسجمهور آمریکا در خصوص اعتراضات در ایران نوشت: ما مواضع کسبه معترض را از عوامل تخریبگر جدا میدانیم و ترامپ بداند دخالت آمریکا در این مسئلهی داخلی برابر است با بههمریختگی کل منطقه و هدم منافع آمریکا.
گروه بینالمللی بحران گزارش سالانه خود از 10 مناقشه بزرگ سال 2026 را که باید رصد کرد، منتشر کرده است. در اداهه، بخش مروبط به کمپین نظامی آمریکا علیه ونزوئلا و جنگ داخلی سودان را مشاهده میکنید. این گزارش در چند بخش ترجمه میشود.
سی سال پس از پایان جنگ سرد، بار دیگر نظمی نو در حال ظهور است. اگر کشورها همکاری را به نفع رقابت کنار بگذارند، جهانی آکنده از درگیریهای بزرگتر در پیش خواهد بود. حال باید پرسید آیا نظم لیبرال جهانی دوام میآورد یا نه.
از جنگ تا بیثباتی مالی، در آستانه سال جدید میلادی پیشگوییهای نستراداموس بار دیگر مورد توجه رسانهها قرار گرفته است.
اتهام تلاش اوکراین برای ترور پوتین، مذاکرات صلح و رقابت روایتها را به بحران تازهای کشاند.
این مقاله سال ۲۰۲۵ را سالی «افشاگر» در سیاست بینالملل میداند که ضعفها و شکافهای نظم جهانی را عیان کرد. جنگ اوکراین به فرسایش راهبردی و بنبست سیاسی رسید، بحران فلسطین همچنان بدون چشمانداز حل ریشهای مدیریت شد، و رقابت میان ایالات متحده و چین به محور اصلی تحولات جهانی تبدیل شد. جهان نه تکقطبی ماند و نه به چندقطبی باثبات رسید، بلکه وارد دورهای گذار، پرتنش و بیثبات شد که در آن مدیریت بحران جایگزین راهحلهای قطعی شده است.
یک سال پس از آغازبهکار دولت ترامپ، فاصله میان شعارهای واقعگرایانه و رفتارهای مداخلهجویانه واشنگتن همچنان پابرجاست و همین شکاف، کارنامه سیاست خارجی آمریکا را بهشدت متزلزل کرده است.