سیانان: رفتارهای دو هفته اخیر ترامپ حتی با استانداردهای خود او هم غیرطبیعی است / پیامدهای نگرانی پنهان از شکست در انتخابات میاندورهای در شرایطی که رقابتهای حساس انتخابات میاندورهای کنگره نزدیک است، رفتارهای نسنجیده، لفاظیهای تحریکآمیز و تصمیمات شتابزده رئیسجمهور آمریکا، موجی از تردید و نگرانی درباره تواناییهای مدیریتی او در اداره کشور و جنگ خاورمیانه ایجاد کرده است.
روزنامه هاآرتص در گزارشی نوشت که رژیم صهیونیستی در حال عبور از یک بحران فزاینده با فهرستی رو به گسترش از کشورهاست؛ فهرستی که تقریباً هر روز طولانیتر میشود و از اسپانیا و ترکیه گرفته تا ایتالیا، آلمان و حتی کرهجنوبی را شامل میشود.
روزنامه وال استریت ژورنال در گزارشی از کنگره آمریکا نوشت که نزدیک به دو ماه پس از آغاز جنگ علیه ایران، نگرانی و بی صبری در میان قانون گذاران جمهوری خواه به طور فزاینده ای رو به افزایش است.
دولت ترامپ درگیر جنگی پرابهام با ایران است. این میراث مکگورک است؛ کسی که به عنوان مشاور کلیدی خاورمیانه برای چهار رییسجمهور ایالات متحده خدمت کرده است.
پدرو سانچز، نخستوزیر اسپانیا و لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا، رئیسجمهور برزیل، در اولین نشست دوجانبه خود در بارسلون بار دیگر اقدامات دونالد ترامپ را به چالش کشیدند.
رویترز با اشاره به بی نتیجه بودن اهداف ادعایی آمریکا در تجاوز نظامی به ایران نوشت: کنترل ایران بر تنگه هرمز آسیب پذیری اقتصاد آمریکا را نشان داد.
«رئیسجمهوری که مدتها بر تهدید و لفاظی بهعنوان ابزارهای اصلی سیاست خارجی تکیه داشته، اکنون برای یافتن اهرم فشار جهت وادار کردن حکومت ایران به تمکین، در حال تقلاست اما حکومت تهران قرار نیست در مذاکرات به خواستههای ترامپ تن دهد، همانطور که در میدان نبرد نیز چنین نکرد.»
اسناد دیپلماتیک نشان میدهد که جنگ ایران باعث شده تا وجهه و تصوری که از آمریکا وجود داشته، در جبهههای مختلف در سراسر جهان آسیب ببیند و ضعیف شود.
مقامهای ارشد حزبالله لبنان با رد هرگونه مذاکره پیش از تحقق آتشبس کامل، تأکید کردند که سلاح مقاومت خط قرمز است و گنجانده شدن نام این کشور در آتشبس نتیجه فشارهای جمهوری اسلامی ایران است.
استفان والت سیاست خارجی آمریکا در دوره ترامپ را رویکردی غارتگرانه و مبتنی بر بازی جمعصفر توصیف میکند که با استفاده از تعرفهها، فشار امنیتی و مطالبه وفاداری از متحدان، اعتماد بینالمللی را فرسایش میدهد. او این رفتار را در برخی ابعاد مشابه دولتهای یاغی میداند. همچنین به تناقض فشار بر متحدان و همزمان تضعیف توان آنها اشاره میشود. در نهایت، کشورها با موازنهسازی، تنوعبخشی، مخالفت و تعویق تعهدات در برابر این سیاست واکنش نشان میدهند.
گزارش تازه بلومبرگ به این پرسش میپردازد که با وجود نشانههایی از پیشرفت در مذاکرات چرا دستیابی به یک توافق صلح میان آمریکا و ایران ممکن است ماهها طول بکشد؟