در جریان یک جلسه غیرعلنی اخیر در دفتر بیضیشکل کاخ سفید، رئیسجمهور آمریکا به مشاورانش از اینکه چهرههای سرشناس واشنگتن بهطور علنی از او به خاطر تلاشهایش برای بازسازی مرکز کندی تشکر نکردهاند، ابراز نارضایتی شدید کرد؛ این موضوع را یک مقام ارشد دولت آمریکا اعلام کرد.
یک رسانه عرب زبان در یادداشتی درباره اقدامات آمریکا نوشت که جهان امروز در برابر نیرویی ایستاده که منطقش بر «قدرت عریان» استوار است؛ نیرویی که تسلیم را نه راه نجات، بلکه مقدمه نابودی میداند. از این منظر، مقاومت تنها گزینهای است که میتواند آیندهای متفاوت رقم بزند، حتی اگر بهای سنگینی داشته باشد.
در شرایطی که رقابت جهانی بر سر انرژی و مواد معدنی حیاتی به محور قدرت تبدیل شده، منابع عظیم نفت و معادن ونزوئلا بهویژه در منطقه معدنی اورینوکو این کشور را به کانون تازهای از تنش ژئواقتصادی و میدان رویارویی واشنگتن با رقبای جهانی بدل کرده است.
این یادداشت از فرید زکریا استدلال میکند که پرونده اوکراین در سال ۲۰۲۶ به نقطهای سرنوشتساز رسیده است. فشار دولت ترامپ بر کییف برای پذیرش صلحی زماندار، نهتنها روسیه را بازنمیدارد بلکه به کرملین چراغ سبز میدهد. تضمینهای امنیتی محدود، سرمایهگذاری و بازسازی را ناممکن میکند و تنها آتشبس میآفریند نه صلح پایدار. سرنوشت اوکراین آزمون بازدارندگی، اعتبار ائتلافهای غربی و آینده نظم بینالمللی است.
شهر نیویورک روز دوشنبه به وقت محلی (۵ ژانویه ۲۰۲۶ برابر با ۱۵ دی ۱۴۰۴) به صحنه تقابل دیپلماتیک و حقوقی بر سر ونزوئلا تبدیل شده است؛ همزمان با برگزاری نشست اضطراری شورای امنیت سازمان ملل درباره حمله نظامی آمریکا به این کشور آمریکای لاتین، نیکلاس مادورو رئیسجمهوری ربوده شده ونزوئلا و همسرش در دادگاه فدرال منهتن حاضر میشوند.
با برکناری نیکولاس مادورو، ونزوئلا بهطور کامل به عرصه سیاسی و راهبردی دولت دونالد ترامپ تبدیل شده و هرگونه ثبات یا بیثباتی آینده این کشور، مستقیماً به نام رئیسجمهور آمریکا گره خواهد خورد.
ترامپ پس از سرنگونی ونزوئلا، حالا با کشوری ۲۸ میلیونی، ارتشی چندصدهزار نفری، شبهنظامیان مسلح و اپوزیسیونی پراکنده روبهروست؛ جایی که یک تصمیم اشتباه میتواند آمریکا را به درگیریای عمیقتر از آنچه تصور میشد بکشاند.
اقدامات پنهان آمریکا در سرنگونی دولتهای منتخب دموکراتیک و استقرار دیکتاتوریهای نظامی در کشورهایی مانند برزیل، شیلی و آرژانتین نقش اساسی داشت. با این حال، عملیاتهای نظامی آشکار این کشور به طور تاریخی بر همسایگان نزدیکترش در آمریکای مرکزی و کارائیب متمرکز بوده است.
رسانه آمریکایی با ذکر جزئیاتی از عملیات متجاوزانه آمریکا در ونزوئلا، به تدارکات ماموران سیا پیش از حمله، تحولات حین حمله و بعد از تخلیه مادورو و همسرش و همچنین ۴۰ پرسنل نظامی و غیرنظامی که کشته شدند، اشاره کرد.
خبرگزاری شینهوا در تفسیری از حمله نظامی آمریکا به ونزوئلا و ربودن نیکلاس مادورو رئیس جمهوری مشروع آن کشور نوشت: آمریکا سال ها به دروغ خود را نگهبان قوانین بین الملل نامیده اما نشان داد که خود ناقض و تهدیدی آشکار برای نظم بینالملل است و اینکه اکنون قدرت و نه قانون، سرنوشت ملتها را تعیین میکند.
وزرای امور خارجه «جامعه کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب» (CELAC) به دعوت دولت کلمبیا و به منظور تعیین موضع منطقهای در مورد حمله نظامی آمریکا علیه ونزوئلا و ربایش رئیسجمهوری این کشور تشکیل جلسه میدهند.