نماینده جمهوریخواه آمریکایی نوشت که رئیسجمهور این کشور بهجای تهدید ایران، به مسائل داخلی ایالات متحده رسیدگی کند.
سیاست، همانند تجارت، آنچه ترامپ به عنوان «هنر معامله» معرفی کرده، به میزان زیادی بر تهدید و نمایش قدرت متکی بوده است. اما تحلیلگران تردید دارند که این روش در قبال تهران کارساز باشد.
ترامپ در حال انجام یکی از شگفتانگیزترین چرخشهای سیاست خارجی آمریکا در نسلهای اخیر است، چرخشی 180 درجهای که دوستان و دشمنان را مجبور میکند تا در شیوههای بنیادی تجدیدنظر کنند.
رسانه آمریکایی نوشته برخلاف تصورات پایتختهای اروپایی از هدف مذاکرات آمریکا و روسیه بدون مشارکت آنها در عربستان، این مذاکرات حامل پیام «ناگواری» است که بهتر است از تفاسیر سطحی آن خودداری شود.
«ولیام الیسون» کارشناس آمریکایی روابط بینالملل مینویسد: «یک اتحاد سهگانه جدید متشکل از جمهوری خلق چین، فدراسیون روسیه و جمهوری اسلامی ایران. شرکای کوچکتر این اتحاد شامل کره شمالی، ونزوئلا، کوبا، حزبالله، حماس و یمنیها هستند.نحوه برخورد ترامپ با این اتحاد اوراسیایی، آینده ریاستجمهوری او را تعریف خواهد کرد.»
آغاز رسمی مذاکرات دوجانبه وزیر امور خارجه دولت ترامپ با همتای روسی، تحولی مهم در مناسبات دو کشور و آینده جنگ اوکراین به شمار میآید اما باید دید رئیسجمهوری جدید آمریکا تا چه حد خواهد توانست به وعدههای انتخاباتی و اهدافش در این زمینه دست یابد.
دولتهای اروپایی در شوک عجیبی فرو رفته و به نظر نمیرسد بتوانند بدون امریکا ابتکار عملی در خصوص بحران اوکراین نشان دهند.
نگرانیهای ایران کاملاً بهجاست. ترامپ و دولت او مواضع متناقض و چندلایهای اتخاذ کردهاند. از یک سو، او تأکید دارد که رسیدن به یک توافق هستهای گزینه ترجیحی اوست؛ اما هفته گذشته، او بار دیگر تحریمهای سختگیرانهای را علیه ایران اعمال کرد و تعهد خود را به ازسرگیری راهبرد «فشار حداکثری» که در دوره قبلی خود اجرا کرده بود، تأیید کرد. از سوی دیگر، او گزینههای تهران را محدود کرده است. او میگوید که ایران دو انتخاب دارد: یا توافقی مکتوب که متفاوت از توافق قبلی باشد یا حملات نظامی.
مقامات اروپایی بر این باورند که ترامپ احتمالاً با خروج نیروهای آمریکایی از حوزه بالتیک و حتی مناطق بیشتر موافقت خواهد کرد.
دوره دوم ریاستجمهوری دونالد ترامپ چشمانداز اتحاد جهانی جناح راست افراطی را تقویت کرده است، اما بازگشت او به قدرت برای جناح اروپایی این جریان یک نعمت همراه با دردسر بوده است.
رژیم صهیونیستی در راستای الحاق کرانه باختری، سیاستهای خشونتآمیز مجازات جمعی شامل قتل، کوچاندن، بازداشتها و یورشهای روزانه، تخریب زیرساختها و تاسیسات عمومی را در تمامی سطوح اجرا کرد و این تهدیدی جدی برای هویت فلسطینی در این مناطق است.