با نزدیک شدن به پایان دوره آنتونیو گوترش در سمت دبیرکلی سازمان ملل، رقابت بر سر جانشینی او آغاز شده است؛ رقابتی که در دل بحران مالی، فلج شدن شورای امنیت بر سر جنگهای ایران، اوکراین، میانمار و سودان و قطع بخش بزرگی از کمکهای آمریکا شکل میگیرد و ممکن است سرنوشت این سازمان را برای سالهای آینده رقم بزند.
احمد الشرع، رهبر هیئت تحریر الشام، پس از سقوط نظام اسد، با چالشهای حکمرانی در سوریه روبهرو است. او با وعده حکومتی فراگیر، برنامهای برای ادغام شورشیان، بازگرداندن آوارگان و تدوین قانون اساسی ارائه داده است. در حالی که نهادهای دولتی اسد حفظ شدهاند، اعتراضات مردمی علیه سیاستهای اجتماعی آغاز شده است. غرب درباره توانایی این دولت جدید در مدیریت مسائل پیچیده ملی و تغییرات ساختاری محتاطانه عمل میکند.
بعد از پایان اسد، به نظر میرسد تلاشهای روسیه برای نگاه داشتن پایگاههایش در شام شکست خورده است. از همین رو اخباری در باب انتقال تجهیزات این کشور به لیبی، جایی که بخشی از آن در اختیار ژنرال حفتر، رقیب ترکیه و دوست پوتین قرار دارد، رسانهای شده است. با این همه ناظران میگویند، لیبی نمی تواند مزایایی را که شام در اختیار مسکو قرار داده بود، تامین کند.
سال ۲۰۲۵ میتواند سالی باشد که ایران بر اساس تجربههایی که در ۱۲ ماه گذشته داشته، اقدامات جسورانه و قاطعانهای انجام دهد.
«عبدالباری عطوان» تحلیلگر معروف جهان عرب با اشاره به اوضاع ناگوار سوریه به علت اقدامات نظام جدید این کشور، از روزهای آتی به عنوان روزهای آکنده از غافلگیری نام برده است.
ترکیه با استفاده از استراتژیهای متنوع نظامی، سیاسی و دیپلماتیک، نقش برجستهای در فشار به دولت سوریه برای کنار رفتن ایفا کرد. این یادداشت به بررسی استراتژیهای ترکیه در راستای سقوط دولت بشار اسد و تحولات کلیدی در این زمینه میپردازد.
متاسفانه رفتار غیر منطقی اتحادیه عرب که با نقشه راه وقطب نمای امریکا ورژیم صهیونیستی حرکت سیاسی خود را تنظیم می کند بیشترین اسیب را به وحدت جهان عرب وارد ساخت.
چشمانداز روابط میان ایالات متحده و اتحادیه اروپا در صورت آغاز دوره دوم ریاستجمهوری دونالد ترامپ، حاوی نگرانیهای جدی است. بزرگترین خطر برای اتحادیه اروپا در این سناریو، نه تنها از سمت فشارهای واشنگتن، بلکه از نحوه واکنش کشورهای اروپایی به این فشارها ناشی میشود. چنین وضعیتی میتواند زمینهساز افزایش شکاف و اختلاف میان اعضای اتحادیه شود و انسجام درونی این بلوک سیاسی-اقتصادی را به چالش بکشد.
ایالات متحده باید در واقع به ایران برای شرکت در مذاکرات منطقهای درباره آینده سوریه فرصتی بدهد، به نگرانیهای امنیتی تهران رسیدگی کند و در عین حال از تهران ایران بخواهد تا در سایر جبههها تنشزدایی کند.
سرنوشت نتانیاهو همانند اردوغان به نظر میرسد. یک بازمانده سیاسی که بی رحمانه تلاش میکند تا به میدان برگردد. هر دوی آنها از دو دهه پیش به قدرت رسیدند و خودشان را به عنوان انسانی سرنوشت ساز معرفی کردند.
روابط آمریکا و چین، در شرایطی حساس با چالشهای مشترک جهانی نظیر تغییرات اقلیمی، هوش مصنوعی و بینظمی ناشی از فروپاشی دولتها روبهرو است. این دو قدرت، با وجود رقابت، نیازمند همکاری برای مدیریت بحرانها و حفظ ثبات جهانی هستند. یک «بیانیه شانگهای» جدید میتواند چارچوبی برای تعامل سازنده باشد.