روزنامه نیویورکتایمز، پروژه ترامپ برای بازآرایی جامعه آمریکا بر پایه تمرکز قدرت، فشار بر دانشگاهها، رسانهها و نهادهای مدنی را جاهطلبانه اما ناکام توصیف میکند؛ مقاومتی که دادگاهها، جامعه مدنی و کاهش محبوبیت، روند فرسایش هنجارهای سیاسی را محدود کردهاند.
سخنرانی اخیر نخستوزیر رژیم صهیونیستی پس از اعلام دستیابی به یادداشت تفاهم میان ایران و آمریکا، با موجی از انتقاد در رسانهها و محافل سیاسی داخل سرزمینهای اشغالی روبهرو شده است؛ انتقادهایی که از «فقدان دستاورد واقعی» تا «ابهام راهبردی» و حتی زیر سؤال رفتن اصل ورود به جنگ را در بر گرفت.
روزنامه فایننشال تایمز بامداد سهشنبه مدعی شد که دولت «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا آماده است تا از ایجاد یک صندوق سرمایهگذاری ۳۰۰ میلیارد دلاری برای ایران به عنوان بخشی از توافق نهایی برای پایان جنگ حمایت کند.
سفارت ایران در وین در واکنش به بیانیه چهار کشور اروپایی درباره یادداشت تفاهم پایان جنگ ایران و آمریکا اظهار کرد: بازیگران بیربط برای یافتن نقشی برای خود به تقلا افتادهاند.
سیانان به نقل از یک مقام آمریکایی گزارش داد: به نیروهای آمریکایی درباره زمان لغو محاصره تنگه هرمز دستور داده شده است.
رئیس حزب موسوم به «اسرائیل خانه ما» با اشاره به تفاهم نامه حاصله میان ایران و آمریکا برای پایان جنگ گفت: توافق بین ایالات متحده و ایران یک فاجعه سیاسی جدی است که بر ما نازل شده است.
در پی توافق ایران و آمریکا، رسانه عبری معاریو نوشت: ایران بار دیگر ثابت کرد که طرف قویتر است.
ترامپ، نتانیاهو را «مردی بسیار سرسخت» توصیف کرد و با اشاره به مذاکرات میان آمریکا و ایران گفت: «او باید از آمریکا به خاطر مذاکره برای این توافق بسیار سپاسگزار باشد؛ زیرا اگر ایران سلاح هستهای داشت، اسرائیل دو ساعت هم دوام نمیآورد.»
توافق پایان جنگ میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده که بامداد امروز ۲۵ خرداد (۱۵ ژوئن ۲۰۲۶) اعلام شد، بازتاب گستردهای در رسانههای آسیایی داشته است؛ رسانه هایی که عمدتا این تحول را از منظر پیامدهای اقتصادی، بهویژه در بازار انرژی، تقویت تجارت منطقه ای و امنیت مسیرهای دریایی در خاورمیانه مورد توجه قرار دادهاند.
رسانههای رژیم صهیونیستی نوشتند: تحت فشار دو یهودی، ویتکاف و کوشنر، که قطر آنها را با مبلغ هنگفتی خرید و با کمک ونس، برادران خود را در اسرائیل فروختند.
اعلام دستیابی ایران و آمریکا به توافق برای پایان جنگ و آغاز مذاکرات ۶۰ روزه، در رسانههای عربی تنها یک خبر دیپلماتیک تلقی نشد؛ بسیاری از رسانهها آن را رویدادی تعیینکننده برای آینده منطقه دانستند که میتواند بر معادلات امنیتی، جایگاه بازیگران منطقهای، وضعیت لبنان، پرونده هستهای ایران، مسیر تجارت انرژی و حتی شکل روابط آمریکا با متحدانش اثر بگذارد.