دیدار ترامپ و شی بیش از آنکه به معنای پایان رقابت آمریکا و چین باشد، تلاشی برای مدیریت آن است. چین با اتکا به برتری اقتصادی و زنجیرههای تأمین، از خلأهای سیاست «اول آمریکا» بهره میگیرد و بدون عجله برای توافق بزرگ، همزمان به کاهش تنش و گسترش تدریجی نفوذ خود میپردازد.
نویسندگان گزارش معتقدند ایران حاضر نیست بدون دریافت امتیازات گسترده، به وضعیت پیش از جنگ بازگردد. از نگاه آنان، تهران نه در موضوع هستهای نشانهای از پذیرش محدودیتهای اساسی نشان داده و نه در موضوع هرمز حاضر است بدون تضمینهای جدی، دست از اهرم فشار خود بردارد.
«با گذشت تقریبا سه ماه از شروع جنگ متجاوزانه آمریکایی-صهیونیستی علیه ایران، تهران نقشههای ایالات متحده و رژیم صهیونیستی که توقع یک «پیروزی سریع» در این جنگ را داشتند نقش بر آب کرده و با حملات تلافیجویانه به کشورهای خلیج فارس و بستن تنگه هرمز یک «اجبار مثلثی» را پیاده ساخته و یک آسیبپذیری بلندمدت را برای ایالات متحده در منطقه به وجود آورده است.»
یک منبع آمریکایی که از این تماس تلفنی مطلع بوده، ادعا کرد: «ترامپ به نتانیاهو گفته که میانجیها در حال کار بر روی توافقی هستند که هم ایالات متحده و هم ایران برای پایان رسمی جنگ و آغاز یک دوره ۳۰ روزه، درباره آن مذاکره خواهند کرد.»
«هر چند دونالد ترامپ قول داده که تنگه هرمز را «به طریقی» بازگشایی کند اما این کار برای او در صورتی که با ایران توافقی برقرار نکند بسیار سخت و مستلزم یک عملیات متجاوزانه خطرناک دیگر با هدف اشغالگری طولانی مدت خواهد بود.»
روزنامه آمریکایی نیویورکتایمز در گزارشی به نقل از تحلیلگران امنیتی نوشت که ایران برخلاف دور پیشین تنشها، این بار برای یک جنگ فرسایشی طولانی آماده نمیشود، بلکه سناریوی «نبردی کوتاه اما بسیار شدید و پرهزینه» را مدنظر قرار داده است.
گزارشها حاکی از آن است که اتحادیه اروپا در حال بررسی دو گزینه «آنگلا مرکل» و «ماریو دراگی» برای مذاکره با رئیس جمهوری روسیه در ارتباط با جنگ اوکراین است.
گزارش فارنپالیسی میگوید ترامپ در سفر به پکن تلاش کرد چین را برای میانجیگری میان واشنگتن و تهران فعال کند، اما نتیجه ملموسی نگرفت. جنگ ایران، با وجود وارد کردن ضرباتی به تهران، اهداف اصلی آمریکا را محقق نکرده و ایران همچنان بخش مهمی از توان موشکی، اهرم هرمز و ذخایر اورانیوم غنیشده را حفظ کرده است. در مقابل، آمریکا با خسارت پایگاهها، فرسایش ذخایر موشکی، بحران انرژی، ضعف ائتلافها و هزینههای اقتصادی و اعتباری سنگین روبهرو شده است.
یک نشریه آمریکایی اذعان کرد که جنگ با ایران نشان داد حمایت آمریکا از کشورهای منطقه یک توهم است.
یک وبگاه آمریکایی با اشاره به اینکه جنگ ایران شکاف بین عربستان و امارات را افزایش داد، نوشت که امارات به سمت همگرایی بیشتر با تلآویو حرکت کرد ولی ریاض رویکرد دیپلماتیک با ایران را پیش گرفت.
آینده تنگه هرمز نه با اجبار نظامی، بلکه با نوآوری دیپلماتیک تعیین خواهد شد. راهحل پایدار مستلزم کاهش تنش میان ایران، آمریکا و جامعه بینالمللی، احیای دیپلماسی قانونی و ایجاد چارچوبی چندجانبه است که میان آزادی ناوبری، تقسیم عادلانه مسئولیت، حفاظت زیستمحیطی و بازسازی منطقهای توازن برقرار کند.