رویارویی ایران و آمریکا وارد مرحلهای شده که برتری نظامی بهتنهایی تعیینکننده نتیجه نیست. واشنگتن با ترکیب فشار اقتصادی، نظامی و دیپلماتیک در پی افزایش قدرت چانهزنی خود است و تهران تلاش میکند هزینههای جنگ را افزایش دهد. تنگه هرمز به محور اصلی اختلاف تبدیل شده و سرنوشت درگیری میتواند میان فرسایش، مذاکرات مرحلهای یا توافقی گستردهتر بر سر امنیت منطقهای حرکت کند.
مرکز پژوهشی «نشنال اینترست» به مقامهای آمریکایی هشدار داد که ایران توانایی وارد کردن آسیب جدی یا غرق کردن ناوهای هواپیمابر آمریکا را دارد و با این اقدام میتواند تاریخ را تغییر دهد.
کیم جونگ اون رهبر کره شمالی هشدار داد که اگر کشورش از سوی دشمنان مورد حمله قرار بگیرد، پیونگ یانگ بدون هیچ تعللی از سلاح هستهای استفاده خواهد کرد.
به اعتقاد نشریه اکونومیست، حمله اسرائیل به ایران میتواند خطر گسترده شدن جنگ در خاورمیانه را داشته باشد و ایران را برای ایجاد بازدارندگی تشویق کند؛ درحالی که بحران فلسطین راه حل دیگری دارد.
اورول می نویسد که ابرقدرتهای هستهای، دولتهای شکستناپذیری هستند و بنابراین در حالت جنگ سرد دائمی با همسایگان خودباقی میمانند.
یک رسانه انگلیسی گزارش داد مقامات ارشد آمریکایی گفتهاند دولت «جو بایدن» قصد ندارد در پاسخ احتمالی رژیم صهیونیستی به حمله موشکی گسترده اخیر ایران به اراضی اشغالی مشارکت کند.
حجم تخریب تجهیزات روسیه در طول جنگ بسیار بالا بوده است - نزدیک به ۸۰۰۰ تانک، ۱۵۰۰۰ پرسنل زرهی، ۱۳۵۰۰ سیستم توپخانه، ۷۰۰ هواپیما و هلیکوپتر و یک سوم ناوگان دریای سیاه (از جمله یک زیردریایی) از بین رفته است.
وزارت دفاع آمریکا برای مقابله با حملات محور مقاومت به منافع رژیم صهیونیستی و همچنین حضور نظامی در منطقه، درخواست بودجه میلیارد دلاری داده است.
بیانات رهبر معظم رهبر معظم انقلاب اسلامی در خطبه های امروز (جمعه) تهران بازتاب گستردهای در رسانهها و شبکههای اجتماعی منطقه داشت.
رهبر معظم انقلاب با بیان این که کار درخشان نیروهای مسلح ما دو سه شب قبل یک کار کاملاً قانونی و مشروع بود، تاکید کردند: در انجام وظیفه نه تعلل میکنیم و نه شتاب زده میشویم و آنچه که منطقی، معقول و درست و نظر تصمیمگیران سیاسی و نظامی است در وقت خود انجام میگیرد و در آینده هم اگر لازم شود باز انجام خواهد گرفت.
اکونومیست در مطلبی کوتاه مدعی شده که شی جینپینگ رهبر جمهوری خلق چین شبها از ترس یک فروپاشی به سبکوسیاق اتحاد جماهیر شوروی خواب به چشمش نمیآید. اکونومیست این مطلب را به بهانه عبور حکومت چین از سالهای حکومت اتحاد جماهیر شوروی به رشته تحریر درآورده است.