سخنرانی پزشکیان در سازمان ملل، فارغ از ارزیابیهای سیاسی درباره آن، بخشی از روایت ایران از جنگ، تحریم، مسأله هستهای و تحولات غزه را در برابر افکار عمومی بینالمللی قرار داد.
اندیشمند روابط بینالملل گفت: اسرائیل ترجیح میدهد در حاشیه باشد تا هدف موشکهای ایران قرار نگیرد.
شش ماه پس از آغاز درگیریهای پرهزینه در خاورمیانه و مصرف بیسابقه ذخایر تسلیحاتی، متحدان و متخاصمان بینالمللی واشنگتن در قدرت بازدارندگی و توان عملیاتی ایالات متحده برای ورود به چندین جبهه همزمان تشکیک کردهاند.
روزنامه عبری «معاریو» در تحلیلی پیرامون مناسبات آنکارا و تلآویو نوشت روابط این دو بازیگر از یک «دوستی تمامعیار» به «جنگ سرد» دگرگون شده است و اکنون مهار این تنشها و جلوگیری از رویارویی منطقهای، به مداخله فوری کاخ سفید و مدیریت دونالد ترامپ بستگی دارد.
هیچ نشانهای وجود ندارد که پکن قصد داشته باشد تحت فشار آمریکا خرید نفت ایران را متوقف کند. چین همچنان تأکید میکند که با تحریمهای یکجانبه آمریکا مخالف است و تجارت میان دو کشور صرفاً به خود آنها مربوط میشود.
روزنامه آمریکایی واشنگتنپست با اذعان به ناکامی دولت دونالد ترامپ در تحقق اهداف جنگ آمریکایی-صهیونیستی علیه ایران نوشت: رئیسجمهور آمریکا پس از نزدیک به شش ماه جنگ نتوانسته تهران را به تسلیم وادار کند و اکنون در نتیجه این بنبست، خشم خود را متوجه عمان و دیگر متحدان آمریکا در منطقه کرده است.
فارنپالیسی معتقد است تغییرات اخیر در ساختار فرماندهی ایران را باید در چارچوب تلاش برای سازگارکردن ساختار امنیتی کشور با شرایط جدید منطقه و احتمال تداوم درگیریها ارزیابی کرد.
یک رسانه آمریکایی نوشت که امارات در حال حاضر به دنبال قطع کامل روابط اقتصادی و سیاسی با تهران نیست.
چالشهای اساسی دولت آمریکا با اقتصاد، هزینههای زندگی، مهاجرت، شکاف عمیق سیاسی و سیاست خارجی، انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶ را فراتر از رقابت بر سر کرسیهای کنگره و به نوعی رأی اعتماد به مسیر فعلی آمریکا تبدیل کرده است. در حالیکه واشنگتن با بحرانهای امنیتی و ژئوپلیتیکی متعددی روبهروست همه منتظرند صندوقهای رای بگویند که آمریکاییها قدرت را تثبیت میکنند یا ورق سیاست در واشنگتن برمیگردد؟
«جان مرشایمر» نظریهپرداز برجسته روابط بینالملل بر این باور است که تمرکز آمریکا بر ایران و حفظ محاصره دریایی آن باعث تضعیف موقعیت آمریکا در شرق آسیا در برابر تهدید چین شده است.
اولویت چین پرهیز از درگیری نظامی غیرضروری با ایالات متحده است، اما ادامه تحریکات هستهای و موشکی کره شمالی، همکاری نظامی عمیقتر آن با روسیه و افزایش پیشبینیناپذیری این کشور، خطر کشاندن چین به یک بحران را افزایش میدهد.