علی رغم استقبالی محتاطانه از یادداشت تفاهم، هیچ تمایلی به تلقی آن به عنوان نقطه عطف نهایی در روابط خود با واشنگتن نشان نداد. تجربههای گذشته از توافق الجزایر در سال ۱۹۸۱، سیاست مهار دوگانه در دهه ۱۹۹۰ تا توافق هستهای ۲۰۱۵ و خروج یکجانبه آمریکا از آن در سال ۲۰۱۸، این باور را در درون حاکمیت ایران تقویت کرده که مشکل نه در امضای توافقنامهها، بلکه در تضمین تداوم آنها است.
پس از درخشش «علیرضا بیرانوند» دروازه بان تیم ملی ایران مقابل بلژیک در دومین دیدار در جام جهانی ۲۰۲۶ فوتبال، رسانههای عربی نوشتند که وی با مهار هفت شوت، از دروازه ایران همانند تنگه هرمز محافظت کرد.
پایگاه خبری «زمان یسرائیل» با اذعان به شکست پروژه مزدوران رژیم صهیونیستی در غزه اعلام کرد که بیش از ۹۹ درصد از جمعیت نوار غزه همچنان تحت حاکمیت حماس قرار دارد و دولت نتانیاهو در اتکا به گروهکهای مسلح وابسته به اشغالگران، دچار توهم و محاسبه اشتباه راهبردی شده است.
دیپلمات پیشین جمهوری اسلامی ایران و استاد دانشگاه پرینستون گفت: «تفاهمنامه اسلامآباد زمینه خوبی برای ختم چند دهه خصومت بین آمریکا و ایران را فراهم کرده است.»
نشریه نیوزویک نوشت: توافق رئیس جمهور آمریکا با ایران، افسانهای که نخست وزیر اسرائیل از خود در طول سه دهه ایجاد کرده بود را در هم شکست. و این، سندی است دال بر این که دیگر بی بی باید برود.
یک روزنامه صهیونیستی با اشاره به نقش رسانه های وابسته به بنیامین نتانیاهو در توجیه فجایع سیاسی و شکستهای وی، نوشت که اسرائیل در نهایت تاوان این شکستها را خواهد پرداخت.
تفاهمنامه ۱۴ ماده ای که بطور الکترونیک امضا شد، به اعتراف دوست و دشمن، پیروزی بزرگی برای ایران و نشان شکست دولت دونالد ترامپ در آمریکا بود. پس چرا ترامپ آن را امضا کرد؟
همزمان با اعتراضات گسترده در شهرهای سرزمینهای اشغالی، آویگدور لیبرمن، وزیر پیشین جنگ رژیم صهیونیستی و رهبر حزب «اسرائیل خانه ما» از ایال زامیر، رئیس ستاد ارتش این رژیم خواست تا بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر، را سرنگون کند.
خبرگزاری الجزیره در گزارشی با اشاره به اختلافات علنی میان واشنگتن و تلآویو بر سر استراتژی پایان دادن به تجاوز نظامی علیه ایران، نوشت: این اختلافات ریشه در منافع سیاسی متضاد دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا و بنیامین نتانیاهو نخستوزیر (رژیم) اسرائیل دارد و تلآویو را در بنبستی راهبردی قرار داده است.
رسانه آمریکایی گزارش داد که دونالد ترامپ در توافق اخیر با ایران، منافع شخصی و انتخاباتی خود را بر منافع متحدان واشنگتن ترجیح داده و برای جلوگیری از پیامدهای سیاسی جنگ و افزایش قیمت انرژی، حاضر شده از بسیاری از اهداف اعلامی واشنگتن و تلآویو عقبنشینی کند.