فایننشال تایمز خبر داده است که هزینههای نفتکشها به بالاترین حد خود یعنی ۱.۲ میلیون دلار در روز رسیده است، چراکه کشتیرانی به دلیل جنگ به سرکردگی آمریکا با ایران مختل شده است
راهبرد دونالد ترامپ در قبال ایران از «شوک و وحشت» به فشار اقتصادی فرسایشی تغییر کرده، اما فقدان نقشه راه، نگرانی متحدان را افزایش داده است. بسته شدن تنگه هرمز به اهرم مهم ایران تبدیل شده و بحران انرژی جهانی را تشدید کرده است. همزمان، اختلاف با اروپا، تردید درباره اقدام نظامی و کاهش ذخایر تسلیحاتی، آمریکا را در موقعیتی دشوار قرار داده و دستیابی به توافق یا خروج آبرومند از جنگ را پیچیدهتر کرده است.
در حالی که تنشها در غرب آسیا ادامه دارد، ارزیابیها از شکلگیری یک نقطه عطف خبر میدهند؛ جایی که ایران با تثبیت موقعیت راهبردی خود در میدان و دیپلماسی ظاهر شده و در مقابل، رئیس جمهور آمریکا درگیر فشارهای پیچیدهای است که تصمیمگیری درباره جنگ یا توافق را به معادلهای دشوار تبدیل کرده است.
یک روزنامه عبری زبان اعتراف کرد که از بین بردن قدرت دشمنان رژیم صهیونیستی ممکن نیست.
ممکن است مذاکرات پوششی برای اقدامات نظامی باشد، زیرا سه ناو هواپیمابر در منطقه حضور دارند.
«دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا روز یکشنبه در کنفرانسی خبری پس از تیراندازی در رویداد انجمن خبرنگاران کاخ سفید خود گفت که به گمانش خود او هدف این حمله بوده و باور ندارد که این اقدام ارتباطی با جنگ ایران داشته باشد.
تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، قیمت انرژی را به بالاترین حد چندین ساله رسانده، به تورم دامن زده و چشمانداز رشد جهانی را تیره و تار کرده است.
سردبیر نشریه قطری العربی الجدید مینویسد: «مذاکرهکنندهی ایرانی «جنگی بیخون» را مدیریت میکند؛ آن هم با توان بالا و اعتمادبهنفس زیاد. این اعتمادبهنفس با وجود حملات امریکا و اسرائیل به داخل ایران و ترور رهبران چهره عالی رتبه مهم نظامی و سیاسی، قابل توجه است.»
مرشایمر، نظریه پرداز برجسته آمریکایی گفت: ایرانیها هرگز دستهایشان را به نشانه تسلیم بالا نخواهند برد.
شبکه خبری سیانان در گزارشی از بحران فزاینده کمبود کالا در آسیا خبر داد و اعلام کرد که این شوک به زودی گریبانگیر ایالات متحده خواهد شد، چرا که حدود نیمی از کالاهای مصرفی آمریکا از این قاره تامین میشود.
مقامهای ایرانی رفع تحریمهای آمریکا را امری قابل بازگشت میدانند، در حالی که واگذاری اهرمهای راهبردی میتواند زمینه فشار بیشتر، تشدید تنش و جنگ دوباره را فراهم کند از این رو، هدف تهران نه ارائه امتیازهای یکجانبه، بلکه تثبیت جایگاه خود بهعنوان یک بازیگر مشروع امنیتی در نظم منطقهای جدید است.