مقامهای آمریکایی در گفتوگو با روزنامه وال استریت ژورنال مدعی شدند که دونالد ترامپ، رئیسجمهور این کشور پیشنهاد ۷ روزه ایران برای بازگشت به مذاکرات پایان جنگ و بازگشایی تنگه هرمز را رد کرده است.
سی سال پس از پایان جنگ سرد، بار دیگر نظمی نو در حال ظهور است. اگر کشورها همکاری را به نفع رقابت کنار بگذارند، جهانی آکنده از درگیریهای بزرگتر در پیش خواهد بود. حال باید پرسید آیا نظم لیبرال جهانی دوام میآورد یا نه.
سومالی لند، میزبانی از فلسطینیان غزه و برپایی تاسیسات نظامی رژیم صهیونیستی را تکذیب کرد.
مذاکرات درباره امکان تحقق طرح صلح پیشنهادی ترامپ برای حل مناقشه اوکراین همچنان و بدون نتیجه مشخص جریان دارد.
رییس سازمان انرژی اتمی ایران با اشاره به عوامل موفقیت صنعت هستهای کشور، تأکید کرد: توکل به خداوند، ایمان و فراهم بودن میدان فعالیت برای جوانان خلاق و مستعد، موجب شده است صنعت هستهای ایران در مسیر پیشرفت و پیشروی پایدار باقی بماند.
این اسرائیل جنگی جدید را شروع نکرده، تا حد زیادی ناشی از عدم قطعیت های خودِ این رژیم بوده است. اسرائیل تصور روشنی در مورد توان تسلیحاتی ایران و راهبردهای آتی تهران در صورت تشدید تنش های منطقه ای ندارد. در واقع در نوعی فضای عدم قطعیت در مورد ایران گرفتار است. در این میان، اینکه تصور شود تل آویو منتظر چراغ سبز آمریکا بوده است، واقعبینانه نیست.
از جنگ تا بیثباتی مالی، در آستانه سال جدید میلادی پیشگوییهای نستراداموس بار دیگر مورد توجه رسانهها قرار گرفته است.
جهان در حالی به استقبال سال ۲۰۲۶ رفت که پایان سال ۲۰۲۵، بیش از هر چیز، تصویری متناقض از امید و اضطراب را به نمایش گذاشت؛ سالی که صلح در آن نه یک واقعیت پایدار، بلکه مفهومی شکننده و موقتی بود.
اتهام تلاش اوکراین برای ترور پوتین، مذاکرات صلح و رقابت روایتها را به بحران تازهای کشاند.
این مقاله سال ۲۰۲۵ را سالی «افشاگر» در سیاست بینالملل میداند که ضعفها و شکافهای نظم جهانی را عیان کرد. جنگ اوکراین به فرسایش راهبردی و بنبست سیاسی رسید، بحران فلسطین همچنان بدون چشمانداز حل ریشهای مدیریت شد، و رقابت میان ایالات متحده و چین به محور اصلی تحولات جهانی تبدیل شد. جهان نه تکقطبی ماند و نه به چندقطبی باثبات رسید، بلکه وارد دورهای گذار، پرتنش و بیثبات شد که در آن مدیریت بحران جایگزین راهحلهای قطعی شده است.
ترامپ پس از شکستهای پیاپی قضایی و فشار رهبران محلی، ناچار به خروج گارد ملی از شهرهای دموکراتنشین شد؛ عقبنشینیای که سیاستهای اقتدارگرایانه او را زیر سؤال برد.