اقدامهای آمریکا در وادار کردن کشورهای جهان به قطع روابط اقتصادی با تهران و تلاش برای اعمال محاصره مؤثر دریایی و هوایی علیه مردم ایران، از لحاظ حقوق بینالملل، استمرار تجاوز نظامی مسلحانه به ایران، نقض آشکار حقوق بینالملل بشردوستانه و به مثابه جنایت جنگی تلقی میشوند.
نظرسنجی مؤسسه امور جهانی اوراسیا نشان میدهد سیاست خارجی ایالات متحده بهشدت دوقطبی شده است. جمهوریخواهان از رویکرد تهاجمی و مداخلهگرای ترامپ حمایت میکنند، در حالیکه دموکراتها بر دیپلماسی، حقوق بشر و کنترل کنگره تأکید دارند. اختلافات عمیق در موضوعاتی چون جنگ غزه، روابط با چین و ایران، هزینههای نظامی و نقش جهانی آمریکا آشکار است. در عین حال، پیام «اول آمریکا» همچنان برای بخشی از جامعه جذاب مانده و محور ارزیابی عملکرد ترامپ است.
رسانه آمریکایی رکورد زنی دولت ترامپ در مدت زمان تعطیلی دولت را علامت تشدید ناکارآمدی نظام و اختلافات سیاسی این کشور دانسته و هشدار میدهد مردم آمریکا دیگر به دولتشان برای آنکه بتواند مشکلاتشان را حل کند اعتماد ندارند.
نیویورک تایمز به نقل از مدیر پروژه ایران در «گروه بینالمللی بحران» نوشت: « اگر اسرائیل دوباره به ایران حمله کند، پاسخ تهران بسیار شدیدتر از ماه ژوئن خواهد بود».
یک منبع آگاه به رویترز تاکید کرد که «جارد کوشنر»، داماد «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا برای مذاکره با نخست وزیر رژیم صهیونیستی در خصوص اجرای طرح آمریکا به منظور پایان دادن به جنگ غزه وارد اراضی اشغالی شده است.
«زهـران ممدانی» با پیروزی در انتخابات استثنایی نیویورک، اولین شهردار مسلمان این شهر شد ؛ پیروزی که با برنامههای «چپگرایانه رادیکال» همراه بود و نگرانیهای عمیقی را در محافل صهیونیستی ایجاد کرد.
به دنبال کاهش حمایت افکار دنیا از رژیم صهیونیستی در پی جنگ غزه، این رژیم برنامه هدفمندی برای سلطه بر ابزارهای هوش مصنوعی از جمله چتباتها برای بهبود وجهه خود به راه انداخته است.
بهنظر میرسد نیروهای روسیه در آستانه تصرف نهایی شهر شرقی اوکراین پکروفسک هستند؛ پیروزیای نمادین که ولادیمیر پوتین طی ۲۱ ماه و با هزینههای بسیار دنبال آن بوده است.
یک مجله آمریکایی در گزارشی با عنوان «در دفاع از ریاکاری آمریکا» ریاکار بودن ایالات متحده را کاملا تایید میکند و به گونهای جالب آن را بر صداقت مقدم میشمرد.
دیدار سرنوشتساز «ترامپ و احمد الشرع» آغاز فصل تازهای از تحولات سوریه و خاورمیانه قلمداد میشود؛ فصلی که در آن واشنگتن و تلآویو با مهندسی سیاسی مشترک، مسیر پیوستن دمشق به منظومه «صلح ابراهیمی»، تشکیل پایگاههای نظامی آمریکایی و حذف تدریجی حاکمیت ملی سوریه را ترسیم کردهاند؛ روندی که به گفته ناظران، میتواند مقدمه تقسیم نهایی سوریه و تحقق طرح «خاورمیانه جدید» باشد.
آذربایجان با گسترش همکاریهای اخیر خود با ناتو، در حال به چالش کشیدن روسیه و برانگیختن نگرانیها درباره افزایش حضور امنیتی غرب در منطقهای است که مسکو آن را حوزه نفوذ خود میداند.