بر اساس برآورد و پیشبینی بخش ارزیابی انتخابات شبکه سیانان، حزب دموکرات در انتخابات میاندورهای سال ۲۰۲۶ پیروزی قاطع و کمسابقهای به دست آورده و کنترل هر دو مجلس نمایندگان و سنا را از جمهوریخواهان بازپس گرفته است. این رویداد که تنها برای سومین بار طی نیم قرن گذشته رقم میخورد، در پی افت شدید محبوبیت دونالد ترامپ و نارضایتی رایدهندگان از تورم، تعرفهها، ثروتاندوزی شخصی و پیامدهای جنگ با ایران رخ داد و ابزار قدرتمند احضار و نظارت را در دو سال پایانی ریاستجمهوری در اختیار دموکراتها میگذارد.
جدیدترین نظرسنجی رویترز/ایپسوس میزان محبوبیت ترامپ را ۳۲ درصد نشان میدهد که پایینترین سطح محبوبیت او تاکنون است. در مقابل، ۶۶ درصد عملکرد او را تایید نمیکنند.
رئیسجمهور روسیه گفت که در صورت محاصره کالینینگراد یا حمله مستقیم به روسیه، استفاده از تمام تسلیحات در زرادخانه این کشور اجتنابناپذیر است.
یک منبع آگاه منطقهای تاکید کرد: در ایران، با رصد کامل تحرکات دشمن آمریکایی و صهیونیستی و سناریوخوانی از احتمال حماقت جدید، این آمادگی وجود دارد که در صورت هر گونه شرارت دشمن، ضربات سخت و ویران کننده بهگونهای به رژیم صهیونیستی و آمریکا وارد خواهد شد که از پرچم دروغین و بازی جعلی خود پشیمان شوند.
کاخ سفید در محافل خصوصی از امارات و عربستان خواسته است که اختلافات خود را کنار بگذارند و اجازه دهند یک فرماندهی نظامی واحد برای مقابله با پیشروی انصارالله تشکیل شود.
با برگزاری نشستهای دفاعی فرماندهی مرکزی آمریکا با حضور اسرائیل و کشورهای عربی، تلاش واشنگتن برای شکلدهی به معماری امنیتی جدید خاورمیانه وارد مرحله تازهای شده است. در این چارچوب، ایران محور اصلی تهدید، ترکیه رقیب منطقهای و عربستان بازیگری کلیدی معرفی میشود. با این حال، اختلاف بر سر رهبری، نقش اسرائیل، اعتماد کشورهای عربی و جایگاه ایران و ترکیه، تشکیل یک ساختار واحد را دشوار کرده است.
پذیرش فرود اضطراری هواپیمای حامل حدود ۱۸۰ مسافر اسرائیلی از سوی عربستان و رد درخواست تلآویو برای اعزام هواپیماهای ترابری نظامی و غیرنظامی به تبوک، نشان میدهد ریاض همچنان از عادیسازی روابط خود با رژیم صهیونیستی پرهیز میکند.
روز گذشته، ۸ مهرماه (۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶) بنا به ادعای مقامات و رسانههای غربی، آخرین نیروها و تجهیزات نظامی آمریکا از خاک عراق خارج شد.
جنگ ایران فراتر از یک درگیری منطقهای، آزمونی برای نظام بینالمللی و میزان کارآمدی قواعد حقوقی در برابر موازنه قدرت بود. بحران هرمز محدودیتهای شورای امنیت و دشواری توافق قدرتهای بزرگ بر سر استفاده از زور را آشکار کرد. همزمان، جنگ نشان داد قدرت نظامی آمریکا برای ایجاد نظم پایدار کافی نیست و جهان به سمت توزیع متنوعتر قدرت میان آمریکا، چین، روسیه و دیگر بازیگران حرکت میکند.
بر خلاف ادعاهای مکرر مقامات واشنگتن مبنی بر پایان قریبالوقوع درگیری و ارزیابیهای رایج درباره دستیابی به یک توافق دیپلماتیک سریع، جنگ میان ایران و ایالات متحده وارد یک وضعیت فرسایشی و خودپایدار شده است؛ کارزاری که در آن هیچیک از دو طرف توان دستیابی به اهداف غایی خود را ندارند، اما از منابع کافی برای ادامه جنگ برخوردارند و توقف تنش را پرهزینهتر از تداوم نبرد ارزیابی میکنند.
خروج نیروهای آمریکایی از عراق و احتمال تعطیلی برخی پایگاه های واشنگتن در خلیج فارس می تواند نشانه ای از بازنگری در حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه باشد؛ به ویژه آنکه حملات ایران نشان داد تاسیسات نظامی آمریکا در منطقه می توانند به جای ایجاد امنیت، به اهدافی برای حملات موشکی و پهپادی تبدیل شوند.