اتخابات پارلمانی ۲۷ اکتبر (۵ آبان) در سرزمینهای اشغالی به اذعان بسیاری از ناظران و شهروندان، سرنوشتسازترین و حساسترین رقابت سیاسی در تاریخ این رژیم است. تحلیلگران بر این باورند که در صورت پیروزی مجدد ائتلاف راستگرای تحت رهبری بنیامین نتانیاهو، این انتخابات عملاً آخرین انتخابات در این رژیم خواهد بود.
ارزیابی جدید اطلاعات ارتش آمریکا نشان میدهد که اولویت استراتژیک ایران از برنامه هستهای به تنگه هرمز تغییر کرده است؛ در پی این تحول، مقامات نظامی به ترامپ هشدار دادهاند بازگشایی این آبراه از طریق زور، عملیاتی «طولانی، مرگبار و بسیار پرهزینه» و موفقیت در آن قطعی نیست.
رسانههای عبری مدعی فشار شدید آمریکا بر رژیم صهیونیستی برای اجرای طرح به اصطلاح صلح رئیس جمهور آمریکا درباره غزه شدند.
مراکز مطالعات راهبردی رژیم صهیونیستی فهرست بلند بالایی از تهدیدات امنیت داخلی این رژیم آماده کرده و آنها را به ترتیب اولویت درجه بندی کرده اند.
صنعت نفت ونزوئلا پس از ربوده شدن نیکولاس مادورو توسط نیروهای آمریکایی در ژانویه امسال، با رشد تولید به ۱.۲ میلیون بشکه در روز رسیده است؛ اما این رونق اقتصادی نه تنها سلطه «نواستعماری» و بیسابقهای را برای کاخ سفید بر حسابهای بانکی کاراکاس ایجاد کرده، بلکه مردم بومی و مناطق نفتخیز را در آلودگی، فقر و قطعیهای مداوم برق رها کرده است.
وال استریت ژورنال مدعی شد: ترامپ به یک راهبرد قدیمی روی آورده است، به امید اینکه در جنگ با ایران به نتیجهای جدید برسد: فشار اقتصادی.
نخستوزیر اسرائیل به صراحت اعلام کرد که طرح ۱۵ مادهای هیئت صلح زیر نظر ترامپ برای آینده غزه را نمیپذیرد. موضعی که ناظران با نگرانی آن را تحلیل و بررسی میکنند.
پیمان دفاع مشترک مکه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، نشانهای از بازآرایی امنیتی خاورمیانه و کاهش اتکای نسبی کشورهای منطقه به تضمینهای آمریکا است. این توافق، توان مالی عربستان، فناوری ترکیه و قدرت نظامی و هستهای پاکستان را در یک چارچوب دفاع جمعی پیوند میدهد و برای اسلامآباد فرصتهای اقتصادی و راهبردی ایجاد میکند. بااینحال، نزدیکی به ریاض و آنکارا خطر تنش با ایران، تشدید شکافهای داخلی و گرفتارشدن پاکستان در منازعات منطقهای را افزایش میدهد. پیامدهای این پیمان به اسرائیل و هند نیز کشیده شده است.
امضای توافق دفاعی مشترک میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه در مکه را میتوان یکی از مهمترین تحولات امنیتی خاورمیانه در سالهای اخیر دانست. این توافق که در ۷ اوت ۲۰۲۶ در مکه به امضا رسید، بر اصل دفاع متقابل استوار است؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد.
روزنامه وال استریت ژورنال در گزارشی تازه به ابعاد جدیدی از خسارات آمریکا در جنگ علیه ایران پرداخته و هزینه آن را ۱۳ میلیارد دلار تخمین زده است.
امارات طی 2 دهه با ترکیبی از لابیگری گسترده، سرمایهگذاری میلیاردی، نفوذ سیاسی، نزدیکی به اسرائیل و پیوند با شبکه ترامپ، جایگاه خود را در واشنگتن از حاشیه به متن رسانده؛ اما این نفوذ اکنون زیر فشار جنگ متجاوزانه علیه ایران، مناقشات فناوری و احتمال تحقیقات کنگره قرار گرفته است.