محمدباقر خرمشاد در تحلیلی از آینده تقابل ایران و آمریکا، سه سناریوی ادامه وضعیت نه جنگ و نه صلح، ازسرگیری درگیری نظامی و مذاکره برای پایان دادن به بحران را بررسی کرده است. او با ارزیابی شرایط سیاسی و نظامی دو طرف، مذاکره را گزینه محتملتر دانسته و نسبت به تأثیر تهدیدهای آمریکا بر محاسبات مسئولان ایرانی هشدار میدهد.
چرا آقای عراقچی با ارسال پالس گفتوگو و دیپلماسی، زمینه کاهش قیمت نفت را فراهم میکند؟ آیا این اقدامات دولت با هدف اقتصادیِ میدان در تعارض نیست؟خب؛ اگر استدلال این باشد که ایران نباید به سمت گفتوگو برود، چون مذاکره قیمت نفت را پایین میآورد، باید مابهازای این تصمیم را هم محاسبه کرد.
سخنرانی پزشکیان در سازمان ملل، فارغ از ارزیابیهای سیاسی درباره آن، بخشی از روایت ایران از جنگ، تحریم، مسأله هستهای و تحولات غزه را در برابر افکار عمومی بینالمللی قرار داد.
جنگ امریکا علیه ایران در شرایط موجود بیش از هر دوران دیگری ماهیت غریزی پیدا کرده است، بنابراین طبیعی است که در 40 روز آینده، زمینه برای بهرهگیری از سازوکارهای جدید نظامی علیه ایران وجود داشته باشد.
در این مقطع راهبرد غربی_عبری_عربی که در منطقه جغرافیایی یمن بویژه در مناطق ژئوپلیتیک المخا طراحی و به کمک تسلیحات آمریکا_سعودی تدارک دیده شده بود، کاملا شکست خورد.
به حکم عقل و درسهای روشنی که از مطالعه علمی تاریخ و مشخصا تاریخ جنگها بهدست آوردهایم، در این مرحله حساس باید نقاط قوت خودمان را برجسته سازیم و برای تبیین و تقویت هرچه بیشتر آنها بکوشیم و در مقابل ضعفهای دشمن را برجسته کنیم. این عین عقلانیت است و دشمن نیز با ما چنین میکند. درواقع این امر یک خدعه شناخته شده جنگی است.
ایران، هم قادر است از طریق حزبالله بر نتانیاهو فشار بیاورد و هم قادر است بر ترامپ از موضوع تنگه هرمز و مدیریت آن و مانع شدن از محاصره دریایی ایران استفاده کند.
توافق مکه بخشی از ثمرات دفاع قاطع ایران در برابر تحاجم آمریکایی – اسرائیلی و همراهی پایگاهای آمریکایی در کشورهای حاشیه خلیج فارس در این جنگ است. از این منظر که اقتدار و شهامت ایران در هدف قرار دادن پایگاهای آمریکایی در منطقه، بر امنیتساز بودن اتحاد با آمریکا خط بطلان کشید و این پرسش را پیش روی سران کشورهای منطقه قرار داد که هزینه سرسامآور نظامی و دادن زمین و پایگاه و میدان به ابرقدرت بدون منازع جهان چگونه نتوانست امنیت آنها را تامین کند.
منطق واقعگرایی در سیاست خارجی هشدار میدهد که «ابزار بازدارندگی» به خودی خود یک هدف نهایی نیست، بلکه «کارت چانهزنی» برای دستیابی به تأمین امنیت، ثبات و منافع ملی است.
سردمداران واشنگتن و تلآویو بهخوبی میدانند راهپیمایی اربعین عظیم نشاندهنده ضدیت و مخالفت مردم منطقه با اهداف و انگیزههای مداخلهجویانه و سلطهطلبانه آمریکاییهاست. سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران برگرفته از اسلام و منبعث از اهداف و آرمانهای انقلاب بوده و بر منافع بلندمدت و اصول و ارزشهای آن استوار است و به همین دلیل با استحکامبخشی مناسبات ایران و عراق، توطئه دشمنان نیز خنثی خواهد شد.
جمهوری اسلامی ایران آمادگی کامل دارد تا به عراق کمک کند تا این کشور کمتر تحت تاثیر پیامدهای جنگ آمریکا علیه ایران در منطقه قرار گیرد.