محمدباقر خرمشاد در تحلیلی از آینده تقابل ایران و آمریکا، سه سناریوی ادامه وضعیت نه جنگ و نه صلح، ازسرگیری درگیری نظامی و مذاکره برای پایان دادن به بحران را بررسی کرده است. او با ارزیابی شرایط سیاسی و نظامی دو طرف، مذاکره را گزینه محتملتر دانسته و نسبت به تأثیر تهدیدهای آمریکا بر محاسبات مسئولان ایرانی هشدار میدهد.
تنها راه حفظ تمامیت ارضی و استقلال کشور، برخورداری از نیروی مسلح قدرتمند و ایستادگی در برابر زیادهخواهیهاست. بهنظر میرسد در رویکرد دولتهای اخیر، از جمله دولت شهید رئیسی و دولت دکتر پزشکیان، این نگاه واقعگرایانه تقویت شده و تجربههای گذشته مورد توجه قرار گرفته است؛ نگاهی که دیپلماسی را در کنار بازدارندگی تعریف میکند، نه در تقابل با آن.
تجربه تعامل با چین نشان میدهد که صیانت از منافع حیاتی، از جمله تمامیت ارضی، مستلزم بازتعریف سیاست خارجی بر مبنای افزایش وزن اقتصادی، احیای ظرفیت دیپلماتیک و ایجاد توازن در روابط با شرق و غرب است. بدون این مؤلفهها، حتی پرهزینهترین شراکتها نیز تضمینی برای حمایت در بزنگاههای حساس فراهم نخواهند کرد.
بیانیه اخیر شورای همکاری خلیج فارس، گرچه تکراری است، اما نشانگر آغاز فاز جدیدی از فشار سازمانیافته علیه ایران است. در چنین شرایطی، تهران باید با ترکیبی از قدرت میدانی، هوشیاری دیپلماتیک و تسلط بر روایت تاریخی و حقوقی، نه تنها به صورت کلامی بلکه با اقدامات عملی (توسعه و اسکان)، بر حاکمیت بلامنازع خود بر جزایر سهگانه تأکید کند تا این تلاشهای بیاساس برای اجماعسازی مصنوعی و پروندهسازی بینالمللی علیه کشورمان را خنثی سازد
حضور روسیه و چین به عنوان دو کشور عضو شورای امنیت در این رزمایش آنهم پس از فعال شدن غیر قانونی اسنپ بک و اعتراضات حقوقی و سیاسی مکرر این کشورها در سازمان ملل و سازمان انرژی اتمی و تلاش های امریکا و متحدانش در تروریستی خواندن سپاه، حاکی از تداوم رویکرد آنها برای حمایت و همکاری نظامی با ایران در قالب تقویت نظام چند قطبی می باشد.
جزایر سهگانه با هویت ملی و استقلال ملی ایران یک پیوند تاریخی و عمیق دارد.
سفر هاکان فیدان به ایران نشاندهنده اهمیت نگاهی است که ترکیه با توجه به تحولات منطقهای و رویکرد تازه خود به مناسبات با ایران دنبال میکند.
مصوبه شورای حکام علیه ایران را برخلاف ادبیات رایج حقوق بینالملل باید بهدرستی ضعفنامه و نه قطعنامه نامید.
آنچه که رژیم صهیونیستی نتوانست با نیروی نظامی به دست آورد، آمریکا میخواهد برای این رژیم در چارچوب ادعایی قوانین حقوقی و قطعنامه به دست آورد.
چنانکه جمهوری اسلامی ایران خواهان به رسمیت شناخته شدن قدرت و جایگاهش در نظم آینده منطقه غرب آسیا است، باید در گام نخست سیاستهایش را با مقدورات داخلی و خارجی اش هماهنگ سازد.
در جهان ترامپی که مبتنی بر آپارتاید هستهای است، آمریکا با وجود سابقه تاریک در حوزه اتمی به خود حق میدهد همچنان زرادخانه اتمیاش را تقویت و سلاحهای هستهای مرگبارتری بسازد اما برخی کشورها بهرغم رعایت کامل مقررات آژانس و پایبندی به معاهده انپیتی و پروتکلهای الحاقی آن و همزمان نظارت گسترده بازرسان آژانس، حق برخورداری از دانش هستهای صلحآمیز را نیز ندارند.