بر اساس نتایج اعلامشده، ائتلاف بنیامین نتانیاهو ۵۳ کرسی، اردوگاه مخالفان به رهبری گادی آیزنکوت ۴۸ کرسی و احزاب عربی در مجموع ۱۹ کرسی از ۱۲۰ کرسی کنست را به دست آوردهاند. میزان مشارکت نیز ۷۷٫۹ درصد بوده است. بنابراین هیچیک از دو اردوگاه به اکثریت ۶۱ کرسی دست نیافته است .
با در نظر گرفتن فضای فعلی آتشبس و زیادهخواهیهای طرف آمریکایی در چند روز اخیر، چشمانداز این مذاکرات و فضای آتشبس بهخصوص اگر مبنا صحبتهای دونالد ترامپ باشد - چه شفاهی و در مصاحبهها و سخنرانیها و چه مکتوب - هیچ امیدی به توافق وجود ندارد.
گرچه ماجرای تنگه هرمز و شرایطی که در پی ارتکاب چند اشتباه پیاپی از سوی آمریکاییها به وضعیتی پیچیده تبدیل شد، قابل توجه است، لیکن جمهوری اسلامی ایران با درایت، هوشیاری و آگاهی کامل از نقاط ضعف دشمن توانست در این مقطع نیز سرافرازانه از شرایط عبور کند و موفقیتهای بزرگی را در ابعاد مختلف به نمایش بگذارد.
گرچه ماجرای تنگه هرمز و شرایطی که در پی ارتکاب چند اشتباه پیاپی از سوی آمریکاییها به وضعیتی پیچیده تبدیل شد، قابل توجه است، لیکن جمهوری اسلامی ایران با درایت، هوشیاری و آگاهی کامل از نقاط ضعف دشمن توانست در این مقطع نیز سرافرازانه از شرایط عبور کند و موفقیتهای بزرگی را در ابعاد مختلف به نمایش بگذارد.
بررسی تحولات اخیر در پرونده آتشبس میان رژیمصهیونیستی و دولت لبنان نشان میدهد ارزیابی این توافق، بدون توجه به سابقه رفتاری طرف اسرائیلی، تحلیلی ناقص خواهد بود.
جنگ ۴۰ روزه با اهدافی از سوی متجاوزان آغاز شد، اما در نهایت تقریبا هیچیک از این اهداف محقق نشد. آنچه در این میان اهمیت ویژهای پیدا کرد، تغییر نگاه به تنگه هرمز در معادلات بینالمللی بود آبراهی که پیش از این، بهعنوان یک مسیر بینالمللی با امکان عبور ترانزیتی و عبور بیضرر برای همه کشورها شناخته میشد و ایران و عمان نیز محدودیتی در آن اعمال نمیکردند.
جنگ رمضان به زعم آمریکاییها قرار بود ظرف سه یا چهار روز به تغییر نظام جمهوری اسلامی ایران بینجامد اما نتیجه ۴۰روز پاسخ کوبنده و جامع ایران، آن را به سرمنشاء تغییری بسیار سریع و بنیادین در نظام امنیتی و اقتصادی غربمحور تبدیل کرد. اکنون در این شرایط دنیا به حرکت بازیگران این تحول بزرگ چشم دوخته و تقلای واشنگتن و تلآویو برای تزئین باخت بزرگی را که متحمل شدهاند به نظاره نشسته است.
حرکات و سکنات ترامپ چنان زیادهخواهانه بودکه حتی دوستان نزدیک آمریکا را هم از خودش راند. امروز، نه فقط کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی،بلکه اکثر کشورهای جهان و مردم دنیا مواضع ضدترامپی گرفتهاند. این به یک ارزش تبدیلشده است.
تنها راه حفظ تمامیت ارضی و استقلال کشور، برخورداری از نیروی مسلح قدرتمند و ایستادگی در برابر زیادهخواهیهاست. بهنظر میرسد در رویکرد دولتهای اخیر، از جمله دولت شهید رئیسی و دولت دکتر پزشکیان، این نگاه واقعگرایانه تقویت شده و تجربههای گذشته مورد توجه قرار گرفته است؛ نگاهی که دیپلماسی را در کنار بازدارندگی تعریف میکند، نه در تقابل با آن.
تجربه تعامل با چین نشان میدهد که صیانت از منافع حیاتی، از جمله تمامیت ارضی، مستلزم بازتعریف سیاست خارجی بر مبنای افزایش وزن اقتصادی، احیای ظرفیت دیپلماتیک و ایجاد توازن در روابط با شرق و غرب است. بدون این مؤلفهها، حتی پرهزینهترین شراکتها نیز تضمینی برای حمایت در بزنگاههای حساس فراهم نخواهند کرد.
بیانیه اخیر شورای همکاری خلیج فارس، گرچه تکراری است، اما نشانگر آغاز فاز جدیدی از فشار سازمانیافته علیه ایران است. در چنین شرایطی، تهران باید با ترکیبی از قدرت میدانی، هوشیاری دیپلماتیک و تسلط بر روایت تاریخی و حقوقی، نه تنها به صورت کلامی بلکه با اقدامات عملی (توسعه و اسکان)، بر حاکمیت بلامنازع خود بر جزایر سهگانه تأکید کند تا این تلاشهای بیاساس برای اجماعسازی مصنوعی و پروندهسازی بینالمللی علیه کشورمان را خنثی سازد