آمریکا از قدرتی منطقهگرا به یکی از معماران نظم بینالمللی پس از جنگ جهانی دوم تبدیل شد، اما استفاده فزاینده از حق وتو، حمایت از اسرائیل در جنگ غزه، فشار بر آنروا و دیوان کیفری بینالمللی و محدودیت علیه مقامهای فلسطینی، شکاف میان قدرت واشنگتن و قواعد نظم جهانی را برجسته کرده است.
گزارش یک رسانه آمریکایی از روند دستیابی به توافق میان رژیم صهیونیستی و جنبش حماس نشان میدهد که پیام محرمانهای از سوی نخستوزیر قطر به نمایندگان واشنگتن، نقش تعیینکنندهای در گشودن گره مذاکرات و شکلگیری توافق نهایی ایفا کرده است.
در پی امضای توافق صلح غزه از سوی ترامپ، بایدن و کلینتون به این اقدام واکنش نشان دادند.
آتشبس غزه با میانجیگری آمریکا، ترکیه، قطر و مصر به جنگ بیش از ۲ ساله در این باریکه پایان داد و البته مورد استقبال بسیاری از کشورهای جهان قرار گرفت اما وعدههای ترامپ برای بازگشت آرامش کامل به غزه به نظر توخالی و پوچ است.
تحلیلگر سرشناس جهان عرب معتقد است که غیبت حسابشده نخستوزیر رژیم صهیونیستی از کنفرانسی که با حضور شمار زیادی از رهبران جهانی و منطقهای برگزار میشود، پرسشهایی جدی درباره انگیزهها و برنامههای آتی او برانگیخته است.
اردوغان در تلاش است حداکثر بهره را از رویکرد غیرمتعارف رئیسجمهور آمریکا در سیاست خارجی ببرد.
دیپلمات آمریکایی هشدار داده این احتمال که طرح پیشنهادی ترامپ برای پایان دادن به جنگ غزه در زمان اجرا به دلیل کارشکنی رژیم صهیونیستی در عقبنشینی از این باریکه به هم بخورد، وجود دارد.
درگیریهای مرزی افغانستان و پاکستان در امتداد «خط دیورند» به مرحله جدیدی رسیده است. این تنشها که با حمله هوایی پاکستان به داخل خاک افغانستان آغاز شد، اکنون با عملیات زمینی گسترده حکومت سرپرست طالبان و ادعای تصرف پایگاههای مرزی پاکستان وارد فاز تازهای شده است. در این میان، جامعه بینالمللی از دو طرف میخواهد با خویشتنداری و گفتوگو، تنشها را کاهش دهند.
تنها کشوری که با روسیه و ایران هم مرز است، به نقطه محوری تعاملات اقتصادی و استراتژیک چین تبدیل شده است.
توافق آتشبس میان اسرائیل و حماس به ابتکار ترامپ، هرچند نقطهای روشن در بحران غزه است، اما بیش از آنکه نوید صلحی پایدار باشد، وقفهای شکننده برای تنفس طرفین بهشمار میآید. این توافق که عمدتاً منافع اسرائیل را تأمین میکند، اجرای دشوار و پرریسکی دارد و احتمال بازگشت به جنگ همچنان جدی است. فشار سیاسی ترامپ عامل کلیدی حفظ آن است، اما آیندهاش وابسته به معادلات پیچیده داخلی اسرائیل و تحولات میدانی غزه خواهد بود.