آمریکا از قدرتی منطقهگرا به یکی از معماران نظم بینالمللی پس از جنگ جهانی دوم تبدیل شد، اما استفاده فزاینده از حق وتو، حمایت از اسرائیل در جنگ غزه، فشار بر آنروا و دیوان کیفری بینالمللی و محدودیت علیه مقامهای فلسطینی، شکاف میان قدرت واشنگتن و قواعد نظم جهانی را برجسته کرده است.
تروئیکای اروپایی از بازاعمال تحریمهای سازمان ملل علیه ایران خبر دادند.
این گزارش با مرور اظهارات تام باراک و سیاستهای اسرائیل پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، نشان میدهد تلآویو با اتکای به حمایت بیقید و شرط آمریکا، مرزهای سنتی را بیاعتبار کرده و راهبردی هژمونیک برای سلطه سرزمینی و نظامی در غزه، لبنان و سوریه دنبال میکند. از «دکترین فردای جنگ» نتانیاهو تا الهام از «طرح ینون» و سیاست «پیرامونی» بنگوریون، هدف تضعیف و تجزیه کشورهای عربی، ایجاد مناطق حائل و بهرهگیری از اقلیتهاست.
امروز، بیش از ۳۰ سال پس از پایان جنگ سرد، پکن، مسکو و پیونگیانگ دوباره هدف مشترکی یافتهاند: فرسایش قدرت و نفوذ واشنگتن. اما نمایش حسابشدهٔ وحدت، شکافهای قدیمی و بیاعتمادیهای نهفته را پنهان میکند.
رسانه آمریکایی از احتمال تنشآفرینی تازه واشنگتن در کارائیب و حمله پهپادی به ونزوئلا به بهانه هدف قرار دادن قاچاقچیان مواد مخدر خبر داده است.
حمله هوایی اسرائیل به دوحه در ۹ سپتامبر، نقطه عطفی در تنشهای خلیج فارس بود که هم قواعد نانوشته امنیتی منطقه را شکست و هم قطر را از جایگاه میانجی خارج کرد. این اقدام، اسرائیل را در نگاه کشورهای عربی به «تهدید مستقیم» تبدیل ساخت و شورای همکاری خلیج فارس را به سمت فعالسازی سازوکار دفاع مشترک کشاند. در پی آن، پیمانهای دفاعی تازه با آمریکا و پاکستان شکل گرفت و اجماعی کمسابقه در جهان عرب علیه تلآویو پدید آمد؛ اجماعی که آینده توافقات ابراهیم و نظم منطقه را مبهم کرده است.
رئیسجمهور ایران به خبرنگاران غربی گفت: دیوار بیاعتمادی میان ما و آمریکاییها بسیار بلند است. چندین بار به تفاهمهایی رسیدیم، اما هیچگاه از سوی طرف آمریکایی جدی گرفته نشد.
دهلی از واشنگتن درخواست کرده که برای محدود کردن تجارت با روسیه، به نفت ایران اجازه ورود بدهد.
از آنجا که ایالات متحده فاصله زیادی با دیگر قدرتهای بزرگ دارد و هیچ بلندپروازی سرزمینی در اوراسیا نداشته، بسیاری از کشورهای مهم ترجیح میدادند با آمریکا همسو شوند تا علیه آن ائتلاف کنند. اما ترامپ این مزیت قابل توجه را به خطر انداخته است.
امضای توافق دفاعی میان پاکستان و عربستان چندان غیرمنتظره نیست. اما زمانبندی آن برای منطقه جنوب آسیا و خاورمیانه اهمیت کلیدی دارد.
اسکای نیوز در گزارشی با اشاره به اظهارات «دونالد ترامپ» در مورد توان اوکراین برای بازگرداندن تمامی خاکش، آن را چرخشی ۱۸۰ درجه توصیف کرد که میتواند متاثر از چهار مولفه واقعیت های میدانی، نفوذ متحدان، تغییرات در سیاست داخلی در واشنگتن و تغییر مواضع شخصی ترامپ باشد.