دولت ترامپ پس از هشت ماه جنگ با ایران و شکست جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای، با چهار گزینه دشوار روبهروست: حملات گسترده به زیرساختهای ایران، عملیات نظامی محدود، واگذاری مذاکرات به جیدی ونس یا ادامه وضعیت فعلی و خروج تدریجی نیروهای آمریکایی. اختلاف میان ونس و پیت هگست درباره ادامه جنگ، هزینه ۴۷ میلیارد دلاری درگیری و نگرانی از افزایش قیمت انرژی، تصمیمگیری را پیچیدهتر کرده است.
روزنامه فایننشال تایمز در گزارشی نوشت که آمریکا به هیچیک از اهداف اصلی خود از جنگ علیه ایران، شامل تغییر حکومت، پایان دادن به توان هستهای و موشکهای دوربرد تهران نرسیده است.
با گذشت سه سال از آغاز جنگ و عملیات ویرانگر ارتش اسرائیل در باریکه غزه پس از وقایع هفتم اکتبر ۲۰۲۳، این منطقه پرجمعیت فلسطینی به سرزمینی غیرقابلشناسایی، چندپاره و محصور در چادرهای موقت بدل شده است؛ بحرانی ژئوپلیتیک و انسانی که علیرغم اعلام توافق آتشبس صوری در اکتبر ۲۰۲۵، با شهادت بیش از ۷۴ هزار فلسطینی، اشغال نظامی بیش از ۷۰ درصد مساحت کل منطقه و سقوط شاخصهای رفاه، آموزش و سلامت، حیات دو میلیون ساکن آن را به نبردی روزمره برای بقا تبدیل کرده است.
یک رسانه آمریکایی با اشاره به ادعای رئیس جمهوری آمریکا درباره افزایش صادرات نفت از طریق تنگه هرمز، به نقل از تحلیلگران نوشت: نگاهی دقیقتر به خبرهای بهاصطلاح «خوب» اخیرِ ترامپ درباره تنگه هرمز، تداوم افزایش قیمتهای سوخت، تحلیلرفتن ذخایر و شرایط امنیتی ناپایدار در تنگه، حقیقتی تاریکتر را برملا میکند.
نظریهپرداز برجسته روابط بینالملل و استاد دانشگاه شیکاگو با بیان اینکه دولت ترامپ با یک کارزار تبلیغاتی در رسانههای جریان اصلی میکوشد ایران را متقاعد کند که شکست این کشور حتمی است، گفت: این کارزار شکست خواهد خورد، چون واقعیتها خلاف آن را نشان میدهند. آمریکا نه امروز و نه حتی پس از انتخابات گزینه نظامی علیه ایران نخواهد داشت.
خروج آمریکا از برجام در سال ۲۰۱۸، نقطه آغاز راهبرد فشار حداکثری علیه ایران بود؛ رویکردی که بعدها از تحریمهای اقتصادی به اقدامات امنیتی و نظامی گسترش یافت. این روند با هدف قرار دادن سردار قاسم سلیمانی، عملیاتهای اسرائیل علیه برنامه هستهای ایران و درگیریهای مستقیم منطقهای وارد مراحل تازهای شد. اکنون پرسش اصلی درباره تعریف «پیروزی» از نگاه ترامپ است: محدودسازی هستهای، موشکی و منطقهای ایران یا هدفی فراتر از آن؟
هشدار تازه پوتین درباره احتمال استفاده از تمام تسلیحات روسیه در صورت حمله به کالینینگراد، نشاندهنده تشدید پیامهای بازدارنده مسکو در برابر ناتو است. همزمان، جنگ اوکراین با حملات متقابل به زیرساختها و پالایشگاههای روسیه ادامه دارد و هزینههای اقتصادی و نظامی افزایش یافته است. افزایش بودجه دفاعی روسیه در کنار حمایت ۵۹ درصدی افکار عمومی از مذاکرات صلح، تصویری دوگانه از آمادگی نظامی کرملین و فشار داخلی برای پایان جنگ ارائه میدهد.
معاون اجرایی اندیشکده کوئینسی در واشنگتن گفت: همه عوامل حاکی از آن است که احتمال اینکه شاهد دور دیگری از جنگ باشیم خیلی بیشتر است تا اینکه شاهد یک گشایش دیپلماتیک باشیم. او موضوع وقوع جنگ را پررنگ کرده و گفته است: احتمال وقوع دور سوم جنگ را خیلی جدی می دانم. برآیند همه عوامل حاکی از آن است که احتمال اینکه شاهد دور دیگری از جنگ باشیم خیلی بیشتر است تا اینکه شاهد یک گشایش دیپلماتیک باشیم. عوامل مختلفی وجود دارد که مارا به این سمت سوق می دهد.
ماجرای جنگطلبی ترامپ علیه ایران باید تا دههها به عنوان نمونهای از شیوه نادرستِ پیشبرد جنگ و سیاست خارجی تدریس شود؛ نمونهای که نشان میدهد چگونه غرور و خودبزرگبینی میتواند بر یک دولت سایه افکند و آن را به سمت راهکارهای نظامی برای حل معضلات پیچیده جهانی سوق دهد و در این مسیر، اوضاع را وخیمتر سازد.
روزنامه نیویورک تایمز نوشت که آمریکا بمب افکن های خود را شتاب زده از پایگاه هوایی فیرفورد انگلیس به خانه بازگرداند.
روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی با اشاره به مذاکرات واشنگتن و مسکو برای پایان دادن به جنگ در اوکراین، نوشت که اکنون این مذاکرات گسترش یافته و رایزنیهای طرفین شامل یک توافق نفتی چند میلیارد دلاری نیز میشود.