دولت ترامپ پس از هشت ماه جنگ با ایران و شکست جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای، با چهار گزینه دشوار روبهروست: حملات گسترده به زیرساختهای ایران، عملیات نظامی محدود، واگذاری مذاکرات به جیدی ونس یا ادامه وضعیت فعلی و خروج تدریجی نیروهای آمریکایی. اختلاف میان ونس و پیت هگست درباره ادامه جنگ، هزینه ۴۷ میلیارد دلاری درگیری و نگرانی از افزایش قیمت انرژی، تصمیمگیری را پیچیدهتر کرده است.
در شرایطی که چشمانداز پایان جنگ میان ایران و آمریکا همچنان با ابهام روبهروست و همزمان نشانههایی از تشدید فشارهای سیاسی و نظامی به چشم میخورد، تحرکات دیپلماتیک منطقهای بار دیگر اهمیت ویژهای یافته است. در این میان، سفر عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، به تهران را نمیتوان صرفاً یک دیدار دوجانبه معمولی تلقی کرد.
روزنامه نیویورکتایمز در گزارشی تحقیقی به قلم فرناز فصیحی، جولیان بارنز، اریک اشمیت و رونن برگمن به نقل از مقامات رسمی آمریکایی و منابع آگاه از رایزنیهای نظامی نوشت که فرماندهان ارتش آمریکا و اسرائیل طرحهای مشخصی را برای تجدید حملات علیه ایران پس از انتخابات میاندورهای ۱۲ آبان (۳ نوامبر) آماده کردهاند. همزمان با […]
روابط عمومی نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از مورد اصابت قرار گرفتن ۴ کشتی متخلف در حال کشتی به کشتی کردن محمولههای نفتی در میانه شمالی خلیج فارس و برخورد ۳ کشتی دیگر با مین در غرب تنگه هرمز خبر داد.
رسانه آمریکایی گزارش داد، حملات موشکی و هوایی نیروهای یمنی علیه زیرساختهای انرژی و فرودگاههای اصلی از جمله دفتر شرکت آرامکو، خسارات سنگینی را به عربستان وارد آورده و ریاض را با وجود بودجههای نظامی هنگفتش، در موقعیت دفاعی بحرانی قرار داده است.
همه این گزینهها انتخابهایی نامطلوباند که هزینههای اقتصادی و سیاسی عظیمی را به امید احتمالی و نامطمئن تغییر حکومت ایران به خطر میاندازند. اساساً اگر این گزینهها تا این اندازه امیدوارکننده بودند، دلیلی نداشت که آمریکا تاکنون از آنها استفاده نکرده باشد.
ارتش اسرائیل اوایل ماه اکتبر برای اجرای عملیات بمباران چندروزه علیه زیرساختهای غیرنظامی، تأسیسات هستهای و اهداف حکومتی ایران آماده شده بود، اما این عملیات با مخالفت ترامپ با ازسرگیری جنگ پیش از انتخابات میاندورهای آمریکا متوقف شد؛ با این حال، نتانیاهو همچنان در پی ازسرگیری حملات است.
«محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، با تشدید تهدیدهای امنیتی، مشکلات اقتصادی و کاهش اعتماد به دونالد ترامپ، با یکی از دشوارترین مقاطع دوران حکمرانی خود مواجه است.»
افزایش حضور نظامی آمریکا در اطراف ایران، لزوماً به معنای تصمیم قطعی برای آغاز جنگ نیست و میتواند با هدف بازدارندگی و تقویت اهرم فشار دیپلماتیک انجام شود. محدودیت ذخایر تسلیحاتی، دشواری جایگزینی تجهیزات، هزینههای اقتصادی و ملاحظات انتخابات نوامبر، محاسبات واشنگتن را پیچیده کردهاند. سه سناریوی اصلی شامل تداوم فشار بدون جنگ گسترده، حملات محدود و مرحلهای و گسترش درگیری به جنگی منطقهای و فرسایشی است؛ خطری که با محاسبه اشتباه طرفین تشدید میشود.
اعتراضات جوانان در اروپا با محوریت مشکلات نظام آموزشی، افزایش هزینههای زندگی و بحران مسکن، از فرانسه به کشورهایی مانند اسپانیا، پرتغال، ایتالیا، بلژیک و آلبانی گسترش یافته است. آنچه ابتدا با اعتراض دانشآموزان فرانسوی به کمبود معلمان و فرسودگی مدارس آغاز شد، اکنون به جنبشی گستردهتر علیه فشارهای اقتصادی، فساد اداری و ضعف خدمات عمومی تبدیل شده است. درحالیکه برخی دولتها برای مهار نارضایتیها وعده اصلاحات دادهاند، برخوردهای پلیسی و خشونت در حاشیه تجمعات، چشمانداز پایان اعتراضات را نامشخص کرده است.
جان مرشایمر، استاد علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو، با تأکید بر پایان نظم تکقطبی جهان، معتقد است آمریکا در مدیریت بحرانهای اوکراین و خاورمیانه با محدودیتهای جدی روبهرو شده و پایان دادن به این درگیریها برای واشنگتن دشوار است.